دانش نظامی: جنگنده چندمنظوره سوخو-۳۵

دوشنبه 19 دی 1401 - 19:28
https://iswnews.com/?p=85661

جنگنده Sukhoi Su-35 با نام ناتو Flanker-E، یک جنگنده نسل چهارم++ چندمنظوره برتری هوایی اَبَرمانورپذیر، طراحی شده توسط شرکت سوخو و ساخته شده توسط شرکت KnAAPO روسیه است. این جنگنده تا پیش از ورود جنگنده سوخو-۵۷ به خدمت در سال ۲۰۲۰، به‌عنوان پیشرفته‌ترین جنگنده روسیه محسوب می‌شد.

توسعه جنگنده سوخو-۳۵ از دهه ۸۰ میلادی و از روی جنگنده Su-27 آغاز شد. این جنگنده در ابتدا با اسم Su-27M معرفی شد؛ در واقع روس‌ها به دنبال ساخت نسخه‌ی قوی‌تر جنگنده Su-27 با قابلیت مانورپذیری بیشتر، آویونیک بهتر، برد بلندتر و موتورهای قدرتمندتر بودند. از این رو، اولین نسخه این جنگنده در ژوئن سال ۱۹۸۸ اولین پرواز خود را انجام داد و تا پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، ۱۵ فروند از این جنگنده یعنی سوخو-۲۷ ام ساخته شد.

بعد از فروپاشی شوروی، شرکت سوخو اسم این جنگنده را به Su-35 تغییر داد تا در بازارهای صادراتی جلب توجه کند. در سال ۲۰۰۳، شرکت سوخو، دومین به‌روزرسانی بزرگ خود را بر روی این جنگنده‌ها آغاز کرد و اولین پرواز در فوریه سال ۲۰۰۸ انجام شد. هدف از این کار، به‌روز نگه داشتن ناوگان نیروی هوایی روسیه و پر کردن خلاء موجود بین جنگنده های نسل چهارم و نسل پنجم تا آماده شدن جنگنده‌های نسل پنجمی پروژه Sukhoi PAK FA روسیه بود.

جنگنده سوخو-35 به عنوان جنگنده “نسل چهارم++” شناخته می شود و تا پیش از جنگنده نسل پنجم سوخو-57 به‌عنوان قوی‌ترین و پیشرفته‌ترین جنگنده برتری هوایی روسیه برای انجام ماموریت‌های مختلف دفاعی و هجومی محسوب می‌شد.

اجرای یک مانور ترکیبی از سوخو-۳۵ که ترکیبی از سه تکنیک مانور کبرا، مانور هوک به چپ و یک پشتک اضافه است، چالاکی و مانورپذیری سوخو-35 را به رخ می‌کشد.

بیشتر بخوانید: جنگنده چند منظوره سوخو-۲۷

طراحی و توسعه جنگنده Su-35
اولین هواپیمای طراحی شده برای طرح جنگنده Su-35 در اوایل دهه ۱۹۸۰ طراحی شده است، درست زمانی که جنگنده Su-27 وارد خدمت ارتش شوروی شد. نسخه نهایی جنگنده Su-27 با اسم T-10S شناخته می‌شود. در سال ۱۹۸۲ کار بر روی طرح به‌روز شده جنگنده Su-27 شروع شد و در سال ۱۹۸۳ این طرح پذیرفته شده و با اسم Su-27M و اسم پایه T-10M شناخته شد.

طرح جنگنده Su-27M، به‌طور گسترده با جنگنده Su-27 یکسان است ولی در ساخت بدنه Su-27M از کانارد های کوچکی در میان کابین جنگنده استفاده شده است که کمی جلوتر از بال های اصلی قرار دارد. استفاده از کانارد به جنگنده این امکان را می‌دهد تا بدون طراحی و تقویت دوباره سازه اصلی بتوان مانورهایی با شدت بالاتر را اجرا کرد.
سایر تغییرات این نسخه شامل باله های دم بلندتر، توانایی سوختگیری هوایی و چرخ‌های بزرگتر در قسمت جلوی بدنه است. علاوه بر موارد فوق یکی از وجه‌ تمایزهای این جنگنده استفاده از سامانه کنترل آتش جدید است.
از دیگر ویژگی‌های این جنگنده می‌توان به موتورهای توربوفن قوی‌تر و استفاده از مواد کامپوزیتی سبک و آلیاژهای آلومینیوم و لیتیوم در ساختار هواپیما اشاره کرد.

رادار نصب شده بر روی این جنگنده، چند منظوره بوده و توانایی شناسایی اهداف زمینی را دارد.

رادار N011 Bars زمانی که اولین بار بر روی Su-27M نصب شد جنگنده را از یک هواپیمای مختص پدافند هوایی به یک جنگنده چند منظوره تبدیل کرد. برخلاف رادار N001 Myech که بر روی سوخو ۲۷ نصب شده و توانایی شناسایی ۱۰ هدف را دارد و به طور همزمان می تواند دو موشک را فقط بر علیه یک هدف هدایت کند، رادار نصب شده بر روی Su-27M توانایی شناسایی ۱۵ هدف را داشته و توانایی درگیری با ۶ هدف را دارد.

رادار N011-Bars

علاوه بر رادار اصلی، یک رادار دیگر با اسم N012 در قسمت پشت جنگنده نصب شد تا موشک‌های شلیک شده به سمت جنگنده را شناسایی کند. این طرح اولین بار بر روی Su-27M اجرا شد و این جنگنده اولین هواپیمای جنگی است که این قابلیت را دریافت کرد. در طراحی های بعدی، این رادار از عقب جنگنده سوخو-۳۵ حذف شد و سوخو-۳۵ های فعلی فاقد این رادار هستند؛ اما در بخش عقب مجهز به سیستمهای جنگ الکترونیک و جمینگ شدند.

تست و ظهور جنگنده Su-35
در سال ۱۹۸۷ شرکت سوخو شروع به ساخت اولین نسخه با اسم T10M-1 کرد که از نظر ظاهری مشابه T-10S بود. اولین پرواز این نسخه در تاریخ ۲۸ ژوئن سال ۱۹۸۸ توسط خلبان ارشد سوخو، اولگ تسوئی انجام شد.

بعد از ساخت دو پیش نمونه، طرح این جنگنده به خاور دور روسیه فرستاده شد تا در کارخانه KnAAPO تولید شود. اولین نسخه واقعی ساخته شده با اسم T10M-3 شناخته می شود. در واقع این نسخه، اولین نسخه اصلی Su-27M است که توسط کارخانه KnAAPO ساخته شده و اولین پرواز خود را در آوریل سال ۱۹۹۲ انجام داد. در این زمان اتحاد جماهیر شوروی از هم پاشیده بود و جریانات سیاسی باعث عقب افتادن تولید این جنگنده شد و تا سال ۱۹۹۵ تنها دو نسخه آزمایشی و ۹ نسخه اصلی از این جنگنده ساخته شد.

شرکت سوخو اولین بار طرح Su-27M (T10M-3) را در نمایشگاه هوایی Farnborough Airshow در سال ۱۹۹۲ به دید عموم گذاشت. سومین نمونه اولیه، T10M-3، در نمایشگاه هوایی دبی در سال ۱۹۹۳ رونمایی شد و در آن زمان سوخو نام این جنگنده را به “Su-35” تغییر داد. سوخو-۳۵ نمایش‌های هوایی متعددی را در چند سال آینده از جمله در نمایشگاه MAKS (نمایش هوایی) در سال ۱۹۹۳ و ۱۹۹۵ و همچنین نمایشگاه هوایی ILA برلین در سال ۱۹۹۴ انجام داد.

در طول تست پروازی و برنامه‌های آزمایشی Su-35، مشخص شد که هواپیما در حین انجام مانور کبری و تیل اسلاید کنترل خوبی ندارد. از این رو نسخه یازدهم Su-27M با شماره مدل T10M-11 توسط شرکت KnAAPO در سال ۱۹۹۵ انحصارا برای نصب موتور مجهز به نازل جهت‌دهی رانش بر روی آن ساخته شد. در نهایت این تغییر به ساخت اولین و تنها جنگنده Su-37 ختم شد.

اولین و تنها مدل سوخو-37

۱۵ پیش نمونه تولید شده جنگنده Su-35 (یعنی Su-27M)
۱۵ نسخه پیش نمونه از Su-27M ساخته شده است که به ترتیب شرح آن به صورت زیر است:

سوخو با شماره بدنه 88

از دو پیش نمونه با شماره بدنه 86 و 87 تصویری موجود نیست.

سوخو با شماره بدنه 704 بستر آزمایشی بود و تصویری از آن موجود نیست.

لازم به ذکر است نسخه دهم جنگنده Su-27M با اسم T10M-10 مجهز به موتور های AL-41F1S شد تا آزمایشات مربوط به جنگنده Sukhoi Su-57 را انجام دهد. تصویر سوخو با شماره بدنه 710 در بالا مربوط به همین مدل است.

سوخو با شماره بدنه 711 – این مدل مجهز به موتور با خروجی تغییر بردار رانش بود که در نهایت با نام جنگنده Su-37 شناخته شد.
سوخو با شماره بدنه 712 – به همراه 703 مدتی در اختیار تیم آکروبات Russian Knights بودند.

اولین نسخه رسمی: Su-27M/Su-35
نسخه تک سرنشینه است که با کد T-10M شناخته می‌شود. دو نسخه اولیه این مدل مجهز به ساختار متفاوت در قسمت جلوی بدنه است.

دومین نسخه رسمی: Su-37
نسخه اثباتگر تکنولوژی بوده و در واقع نسخه یازدهم Su-27M است که مجهز به سامانه کنترل پرواز، کابین جدید، رادار N011M و موتورهای AL-31FP مجهز به نازل جهت دهی رانش شده است.

موتور جنگنده سوخو 37 مجهز به نازل جهت‌دهی رانش

سومین نسخه رسمی: Su-35UB
نسخه دو سرنشینه و آموزشی است که توسط کارخانه KnAAPO طراحی و ساخته شده است. این نسخه با اسم T-10UBM-1 شناخته شده و مجهز به بدنه مشابه Su-30MKK است. همچنین باله های دم این جنگنده نسبت به نسخه Su-27M بلندتر است. جنگنده Su-35UB مجهز به سامانه های الکترونیک جنگنده Su-30MKK است و همچنین موتورهای این نسخه از نوع AL-31FP و مجهز به نازل های جهت‌دهی رانش است. اگرچه جنگنده Su-35UB آموزشی است ولی تمام توانایی‌های یک جنگنده اصلی را دارد.

جنگنده Su-35UB

چهارمین نسخه رسمی: Su-35BM
نسخه تک سرنشینه و طراحی مجدد Su-27 است. این نسخه تغییرات قابل توجهی در ورودی های هوا دارد، رادار این نسخه به نوع N035 Irbis-E به‌روز شده است و همچنین موتورهای این نسخه AL-41F1S است که مجهز به نازل بردار رانش است. اسم دیگر این نسخه T-10BM می‌باشد.

پنجمین نسخه رسمی: Su-35S
سوخو-۳۵ اس طراحی دوباره طرح T-10BM برای نیروی هوایی روسیه و نسخه عملیاتی اصلی این جنگنده است. “S” مخفف کلمه روسی Stroyevoy به معنای “مبارز” است.

ویژگی‌های بارز جنگنده سوخو-35
موتور AL-41F1S سوخو-۳۵ مجهز به نازل جهت‌دهی رانش است و سیستم بردار رانش Su-35 و سیستم‌های یکپارچه کنترل پرواز و رانش به هواپیما اجازه می‌دهد تا به «ابرمانورپذیری» دست یابد و آن را قادر می‌سازد تا مانورهای پس از استال را با سرعت‌های پایین انجام دهد.
موتور AL-41F1S به جنگنده Su-35 توانایی برای حفظ سرعت مافوق صوت بدون استفاده از پس سوز را می‌دهد. به گفته کارلو کاپ از اندیشکده ایر پاور استرالیا، چنین ویژگی “سوپرکروز” به Su-35 اجازه می‌دهد تا با حریف با سرعت و ارتفاع بیشتری درگیر شود و برد موشکهای دوربرد خود را ۳۰ تا ۴۰ درصد افزایش دهد.

جنگنده Su-35 از رادار قدرتمند آرایه فازی اسکن الکترونیکی منفعل N035 Irbis-E بهره می‌برد. این رادار توانایی شناسایی اهداف را از فاصله ۴۰۰ کیلومتری دارد. این رادار توانایی شناسایی ۳۰ هدف را داشته و می‌تواند با ۸ هدف به صورت همزمان درگیر شود. علاوه بر موارد فوق، رادار مذکور توانایی شناسایی اهداف زمینی با ارائه تصاویر با وضوح بالا از زمین با استفاده از حالت دیافراگم مصنوعی (SAR) را نیز دارد.

رادار N035 Irbis-E
میزان برد و توانایی رادار سوخو 35 در کشف جنگنده های دیگر

طبق برخی منابع، جنگنده Su-35 توانایی شناسایی و انهدام جنگنده F-15 را از فاصله ۴۰۰ کیلومتری، جنگنده F-16 F/A-18 و تایفون را از فاصله ۳۰۰ تا ۳۵۰ کیلومتری، جنگنده F-35 از فاصله ۶۰ و جنگنده F-22 را از فاصله ۳۵ کیلومتری دارد. رادار پالس داپلر جنگنده F-15، بردی حدود ۱۷۵ کیلومتر دارد.

برد سامانه هدفگیری لیزری پنج محور CMP (Circular Error Probable) برای اهداف هوایی تا 20 کیلومتر و برای اهداف در زمین 30 کیلومتر می‌باشد.

جنگنده Su-35 برای مقابله با دشمن مجهز به سامانه جنگ الکترونیک L175M Khibiny-M است. این سامانه برای یافتن جهت رادیویی و کاوش در تابش منبع سیگنال طراحی شده است که به آن امکان می‌دهد پارامترهای سیگنال منعکس شده از جنگنده را مخدوش کند. از این رو، این سامانه کمک می‌کند تا جنگنده دیرتر شناسایی شود، جنگنده را در برابر بازتاب‌های کاذب می‌پوشاند، باعث ایجاد مشکل برای دشمن جهت پیدا کردن مسافت، سرعت و موقعیتهای زاویه‌ جنگنده می‌شود و زمان و سختی پیدا کردن جنگنده در حالت اسکن فعالِ درلحظه (real-time) در رادار دشمن را افزایش می‌دهد.

سامانه جنگ الکترونیک Khibiny-M نصب شده بر روی نوک بال سوخو-۳۵

بر روی جنگنده سوخو-۳۵ از یک سامانه کنترل آتش “جستجو و ردیابی مادون قرمز” (IRST) پیشرفته با اسم OLS-35 استفاده شده است. OLS-35 شامل یک جستجوگر حرارتی، یک مسافت یاب لیزری و یک دوربین تلویزیونی به همراه الگوریتم‌های جدید و نرم‌افزارهای پیشرفته است.
سامانه OLS-35 توان ایجاد پوشش 90+/- درجه را در azimuth و زاویه +60/-15 درجه در ارتفاع را داشته و می‌تواند جنگنده بدون پس‌سوز دشمن را زمانی که از روبرو نزدیک شود در ۵۰ کیلومتری کشف و رهگیری کند. همچنین جنگنده دشمن را از پشت در فاصله ۹۰ کیلومتر کشف و رهگیری می‌کند. مسافت یاب لیزری OLS-35 دارای “دایره خطای احتمالی (CEP) پنج متری است و برد آن تا ۲۰ کیلومتر برای اهداف هوایی و ۳۰ کیلومتر برای اهداف روی زمین است.

سامانه OLS-35

در بخش کابین، در حالی که طراحی کابین Su-27M دارای تجهیزات آویونیکی مناسب یک جنگنده چند منظوره بود، اما در آزمایشات پروازی، ناکارآمدی امکانات کابین برای به‌کارگیری و استفاده موثر از تسلیحات جنگنده مشخص شد. بنابراین، کابین خلبان و سیستم‌های آن مجددا باز طراحی و بهینه سازی شد. در طراحی جدید، سیستم مدیریت اطلاعات مجموعه آویونیک جنگنده به گونه‌ای تغییر یافت که اکنون دارای دو کامپیوتر دیجیتال برای پردازش اطلاعات سیستم‌های کنترل پرواز و تسلیحات است. اطلاعات روی دو نمایشگر LCD چندکاره ۹ × ۱۲ اینچ (۲۳ سانتی‌متر × ۳۰ سانتی‌متر) نمایش داده می‌شود. خلبان همچنین می‌تواند اطلاعات حیاتی پرواز را بر روی صفحه نمایشگر روبرویی (HUD) مشاهده کند و همچنین دسته کنترل پرواز جنگنده به قابلیت Hands On Throttle- And-Stick (HOTAS) مجهز شده است. با قابلیت HOTAS، خلبانان قادر به انجام تمام وظایف حیاتی و پرواز با هواپیما بدون نیاز به برداشتن دست خود از دسته کنترل پرواز هستند.

شبیه‌ساز کابین سوخو-۳۵-اس – یک نمایشگر نمایشگر روبرویی، دو نمایشگر LCD چند منظوره و یک دسته کنترل پرواز با کنترلهای HOTAS
نمایی از کابین یک سوخو-۳۵ اولیه

سوخو-۳۵ در بخش تسلیحات به یک توپ خودکار ۳۰ میلیمتری GSh-30-1 مجهز شده است. این جنگنده دارای ۱۲ جایگاه حمل خارجی (Hardpoints) برای بارگیری انواع موشک‌ها برای اهداف هوایی، زمینی و دریایی و همچنین موشکهای ضد رادار است. این هاردپوینت‌ها همچنین می‌توانند انواع بمب‌های هدایت شونده را بارگیری کنند. ترتیب ١٢ جایگاه نصب تسلیحات به این صورت است که دو جایگاه در نوک بال‌ها و شش جایگاه در زیر بال‌ها (هر بال سه جایگاه) و چهار جایگاه در زیر شکم جنگنده است.

۱۲ جایگاه تسلیحاتی جنگنده سوخو-۳۵
توپ خودکار 30 میلیمتری GSh-30-1 سوخو-35

بازار صادرات جنگنده Su-35
جنگنده سوخو-۳۵ برای جذب مشتری صادراتی در سال ۱۹۹۳ در دبی و با خلبانی Viktor Pugachev اقدام به یک درگیری هوایی با جنگنده Su-30MK کرد. بعد از این جریان، جنگنده بار دیگر در برلین، پاریس و مسکو در نمایشگاه‌های هوایی پرواز کرد و ویژگی‌های خود را به عموم مردم نشان داد.

در اواخر دهه 1990 میلادی و اوایل دهه 2000 شرکت سوخو مذاکراتی با مقامات کره جنوبی برای فروش جنگنده انجام دادند، اما مذاکرات موفقیت آمیز نبود. این شرکت همچنین طرح های خود را به کشورهای برزیل، چین و امارات عرضه کرد.

مصر یکی از مشتریان اصلی Su-35 بود و سفارش خرید ۲۴ فروند از این هواپیما را به روسیه داد. اما این سفارش به علت تهدیدهای آمریکا لغو شد. آمریکا مصر را تهدید کرده بود در صورتی که از روسیه جنگنده بخرد تحت تحریم‌های آمریکا قرار خواهد گرفت. همچنین اندونزی نیز که سفارش ۱۱ فروند از این جنگنده را داده بود در کنار الجزایر به دلایل مشابه، سفارش و برنامه‌های خرید سوخو-۳۵ را لغو کردند.

در حال حاضر روسیه با 88 و چین با 24 فروند از جمله کاربران اصلی این جنگنده محسوب می‌شوند.

بنا به تخمین شرکت سوخو، این شرکت توانایی فروش 160 فروند از این جنگنده را به کشورهای آمریکای لاتین، آسیای جنوب شرقی و خاورمیانه دارد. اولین سری سفارش این جنگنده توسط وزارت دفاع روسیه در سال 2009 انجام شده است که به تعداد 64 فروند بود.

ویدیویی از تاکسی، تیک‌آف، پرواز و انجام تعدادی مانور و لندیگ سوخو-35 نیروی هوایی روسیه

مشخصات جنگنده سوخو-۳۵:
کاربری: جنگنده مولتی‌رول (چندمنظوره)، جنگنده برتری هوایی
سازنده: شوروی/روسیه
سال ساخت: نسخه Su-27M سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۵ و نسخه Su-35S سال ۲۰۰۷ تاکنون
اولین پرواز: نسخه Su-27M سال ۱۹۸۸ و نسخه Su-35S سال ۲۰۰۸
طول: 21/9 متر
طول بال: 15/3 متر
ارتفاع: 5/9 متر
خدمه: 1 نفر
وزن خالی: 19/000 کیلوگرم
بیشترین وزن برخاست: 34/500 کیلوگرم
نوع موتور: ۲ موتور توربوفن پس سوز دار Saturn AL-41F1S
بیشترین سرعت: 2/400 کیلومتر در ساعت
بیشترین برد: 3/600 کیلومتر
سقف پروازی: 18/000 متر (۵۹ هزار پا)

تسلیحات قابل حمل جنگنده Su-35:
توپ اصلی: توپ ۳۰ میلیمتری GSh-30-1

بمب‌های هدایت تلویزیونی KAB-500KR و KAB-1500KR و GBU-500T و GBU-1000T
بمب‌های هدایت لیزری KAB-500L و KAB-1500L و GBU-500 و GBU-1000
بمب هدایت شونده KAB-500OD
بمب هدایت ماهواره‌ای KAB-500S-E

راکت ۳۴۰ میلیمتری S-25

موشک هوا به هوا کوتاه‌برد Vympel R-73 با برد 30 کیلومتر
تمامی نسخه‌های موشک هوا به هوا میان‌برد Vympel R-27 با برد 40 تا 170 کیلومتر
موشک هوا به هوا میان‌برد Vympel NPO R-77 با برد 80 تا 200 کیلومتر
موشک هوا به هوا Vympel R-37M با برد 400 کیلومتر
موشک هوا به سطح Kh-29 با برد 10 تا 12 کیلومتر
موشک هوا به سطح 3M-14AE با برد 300 کیلومتر

موشک کروز Kh-36 با برد 120 کیلومتر
موشک کروز Kh-65SE با برد 600 کیلومتر
موشک کروز Kh-SD با برد 300 تا 1,900 کیلومتر

موشک ضد کشتی Kh-31A/AD با برد 25 تا 105 کیلومتر
موشک ضد کشتی Kh-59 با برد 290 کیلومتر
موشک ضد کشتی Kh-35U با برد 300 کیلومتر
موشک ضد کشتی 3M-54AE1 با برد 300 کیلومتر
موشک ضد کشتی Kh-61 با برد 300 تا 600 کیلومتر

موشک ضد رادار Kh-25MP با برد 60 کیلومتر
موشک ضد رادار Kh-31P با برد 110 کیلومتر
موشک ضد رادار Kh-58 با برد بیش از 120 کیلومتر

بیشتر بخوانید:
جنگنده چند منظوره سوخو-۳۰
جنگنده چند منظوره سوخو-۳۳
جنگنده چند منظوره سوخو-۳۴

برای نمایش در اندازه اصلی کلیک کنید

تصاویر بیشتر از جنگنده سوخو-۳۵:

مجموعه پوسترهای جنگنده سوخو-۳۵ به زبانهای انگلیسی، روسی، عربی، آذری و کردی:

منبع:
Su27flankerfamily
Russia’s Su-35 Air Defense Fighter Is a Real Killer
Sukhoi Su-35

Key.Aero
Khibiny (electronic countermeasures system)
OLS-35

به اشتراک بگذارید:
دیدگاه
  • دیدگاه های شما پس از تایید مجموعه تحلیلی خبری تحــولات جهــان اســلام در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی توهین، تهمت و افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشند منتشر نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  1. علی اس اس گفت:

    الان اون سوخویی که قراره برسه ایران کدومه

    1. kia گفت:

      روسیه سوخو بده
      استعمارگر ۲۰۲۳

    2. نیما‌ گفت:

      با سلام
      ایران‌،‌ طبق گزارشات نشر شده، ۲۴ فروند جنگنده Su-35S Flanker – E خریداری کرده است. این تعداد به احتمال زیاد فقط سری اول از هواپیما های جدید خریداری شده محسوب می شوند و تعداد فروند های بیشتری برای توسعه نیروی هوایی ایران تهیه خواهند شد.

  2. محمدرضا گفت:

    به f22پادشاه تموم آسمانها سلام کن😁

  3. renjer گفت:

    خیلی ممنون از مقاله پر و پیمونتون،خیلی عالی بود…

    1. Mirza گفت:

      زنده باشید

    2. علی گفت:

      جنگنده های ساخت روسیه خیلی ضعیف تر از جنگنده های آمریکایی است و دلیلش هم این که امریکا روی پروژه ها سرمایه گذاری می‌کند

      لطفا از جنگنده های آمریکایی بزارید

  4. مروت گفت:

    عالی ، در بین جنگنده‌های مدل قدیمی کشورمان جاش بود خالی…

  5. حاج حسین گفت:

    سلام،در هیچ یک از عکس ها خبری از باک اضافی یا جایگاه سوختگیری هوایی از این جنگنده مشاهده نکردم ،یعنی برد عملیاتی اعلام شده با همون باک داخلی موجود انجام میشه ؟!

  6. مهرزاد گفت:

    زمان جنگ ما اف۴ و اف۵ و اف۱۴ تامکت داشتیم عراقی‌ها هم سوخو و میگ داشتن بهترین هواپیماشون میگ۲۵ بود تا زمانیکه متراژهای مدرن فرانسوی رو بهشون ندادند ما کاملا سیادت هوایی داشتیم بعد از اونهم تا پايان جنگ هيچگاه برتر از نیروی هوایی ما نبودند
    بنظر من اگر روی کیفیت و کمیت پهبادی خودمون سرمایه‌گذاری کنیم‌ خيلی بهتره که بریم هواپیمائی درجه چندم جهان رو با قيمت بالا از روسيه بخریم روسیه سوخو۵۷ تش آماده نیست باشه هم به‌ ما نمیده سوخو۳۵ هم يه لقمه‌ی آمادست برای اف۳۵ و اف۲۲ الان تقریبا همه حوزه‌ خلیج فارس اف۳۵ دارند پس همون پهباد خيلی مدرن‌تر و بصرفه تره
    هواپیماهای روسيه اصلا قابل رقابت‌ با آمریکا نيستند

  7. سعید گفت:

    سوخو 35 از لحاظ موتور ،و چابکی عالیه،ولی مشکل زود شناسایی شدن توسط دشمن،فرض کنید یک f35 با توجه اندازه سوخو35 این هواپیما رو از فاصله 150کیبومتری شناسایی میکنه،در حالی که سوخو 35 ،f35 رو در فاصله 60 میلومتری شناسایی میکنه،خوب این چه قدرت اطلاعاتی به f35 میده،در این حالت فرمانده f35 میتونه با برتری عددی با سوخو 35 روبرو بشه ،در حالی که فرماندهی سوخو از این موضوع بی اطلاعه

  8. مریم گفت:

    این بغل چندتا اف سی و‌پنجه که یکیش صدتا از این آلومینیوم پاره رو‌می اندازه قربونت برم آف سی و‌پنج لایتنینگ بی با پنج هزار برنامه کامپیوتری و ضد رادار بودنش و …..شاه آسمانهاست فعلا.البته مقاله ات برای عوام خوبه ولی خداییش پاکفا هم در برابر اف سی و‌پنج پشه است

  9. حمید گفت:

    ممنونم بابت زحمتی که کشیدید و شناخت خوبی از این جنگده بهمون دادید.
    کشور عزیز ما نیاز مبرم به همیچن محصولی را داره.
    زنده باشید.

  10. حمید گفت:

    متشکرم. عالی بود.

  11. حمید گفت:

    ممنون.

  12. امید گفت:

    جنگ اوکراین یکی از مشخصه های آن ،آشکار سازی توان و تکنولوژی روسی بود، درغایت عمل مشخص گردید تکنولوژی روسی فرسوده ،عقب، و ناکارآمد است ، مضافاً اینکه تقریباً تمام هواپیما های مدرن روس توسط سلاحهای دوش انداز شکار گردید ،،،اگر هدف از تبلیغات این هواپیماها توجیه خرید آن برای ایران باشد ،لازم است سری به یوتیوب بزنید ،،

  13. حسن گفت:

    با این اوضاف جنگنده جابکی است. باید دید ب ایران میرسه یا روسها رگه کمونیستی شون گل میکنه وسرکار میزاره.؟ دویا ایران پول داره بخره؟ ۲۶فروندکم پولش نمیشه! اونم آمریکا
    نمیزاره توان هوایی ایران نو بشه!

  14. جواد گفت:

    درسته که سوخو 35 در صدرِ لیستِ بهترین جنگنده هایِ روزِ دنیا نیست…
    ولی در نوعِ خودش، با اختلافِ خیلی خیلی بالا، یِه سَرُ و گردن از تمامِ جنگنده ها بالاتَرِه و اگر دوستانی خلافِ اینو میگن و هِی جنگنده هایِ غربی رو ستایش میکُنَن؛ خُب اشکالِ کار، یِه جایِ دیگه اَس…
    خداکُنه هرچه سریعتر، این جنگنده هایِ فوقِ عالی، به کشورمون وارد بِشَن؛ تا نیروی هواییِ ما، یِه جانِ دوباره ایی بگیره و روز آمد و چالاک تَر و قوی تَر از قبل بِشِه، به امید خدا.
    گرچه نیروی هواییِ ما؛ گلچینی از بهترین جنگنده هایِ شرقی و غربی رو داره که در زمانِ خودِشون، جزءِ بهترینهایِ دنیا بودَند؛ ولی بِخاطرِ فرسودگیِ ناوگانِ هواییِ کشورِ ما، واقِعَن بایست یه فکری بِحالِ ناوگانِ هواییِ کشورمون بشه، هرچه سریعتر؛ چه نظامی، چه تجاری.
    به امید خدا؛ با ورود سوخوها و تکنولوژیِ بِروزِ این جنگنده؛ خودِمون بِریم بسمتِ ساختِ جنگنده و هواپیماهایِ تجاریِ موردِ نیاز کشور.
    هرچند که در این زمینه، اقداماتِ بسیار خوبی صورت گرفته…. به هر حال میبایست از یه جایی شروع کرد.

  15. Nima گفت:

    الان برترین جنگنده ی نظامی روسیه سوخو ۵۷ هستش و برترین جنگنده ی آمریکا f22 raptor سوخو ۳۵ دیگه قدیمی شده و خیلی کم به حساب میاد.

  16. محمد گفت:

    روسها چیزی تحویل ایران می دهند که کار نکنه مثل نیروگاه بوشهر .فقط پول مارو می خواهند بگیرند

  17. mirza گفت:

    با توجه به دیدگاه های متخصصین محترم باید گفت اونی که غلط نداره دیکته نانوشته است. تا وقتی که یه جنگ گسترده رخ نده معلوم نمیشه کدومشون واقعا برتری دارند
    پس بیخودی با اف 35 ای که هیچ تجربه جنگ شدیدی نداشته قمپز در نکنن دوستان غربگرا

  18. سام گفت:

    سلام خدمت همه عاشقان وطن. من ذوق زده هستم، اما خرافاتی نه توضیح بدهم چرا. اگر شما در میان دستان باانگیزه ترین مهندسان عالم در ایران رادار خاص و ویژه سوخو ۳۵ رو داشته باشید در چه بخش هایی در آینده معجزه می‌سازید، ماهواره، هلیکوپتر های جدید، سیستم های پدافند هوایی، یا نوسازی جنگنده‌های قدیمی. در حال حاضر موتور AL_41F1S جدیدترین موتور در جبهه شرقی است و سوخو ۵۷ هم از همین موتور بهره مند شده. تولیدات چین بسیار پایین تر است، بطوری که چین موتور های AL31 رو از روسیه گرفته و روی تولیدات خود می‌گذارد. کار با این موتور و جهش فنی متخصصان هوا و فضا درون تکنولوژی چنین دستگاهی یک پروژه آموزشی است، نه یک خرید نظامی و انشاالله شاهد کاری باشیم کارستون از بچه های خودمان روی این پروژه تسلیحاتی تا بعد ببینید چه ها خواهد شد

  19. سام گفت:

    سلام دوستان و عاشقان وطن. در ادامه مطلب قبلی خواستم چیزی اضافه کنم. در بحث توان نظامی و قدرت مقابله با دشمن تعداد تجهیزات بسیار مهم است. مثلا آمریکا به داشتن چندین هواپیمای شکاری و بمب افکن افتخار می کند و در مقابل روسیه به داشتن چند هزار کلاهک اتمی در حد نابودی منظومه شمسی مفتخر است. در حال حاضر در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ما صد ها فروند شکاری، جنگنده که عملیاتی هستند و با انواع تجهیزات داخل آماده حمله می‌باشند در چهارده پایگاه هوایی مستقر داریم. اما حجم آتش شبیه گردان توپخانه ای است که کنارش چندین هزار گلوله داشته باشد. در زنجیره انواع جنگنده ها همه قدرت های هوایی نیاز به برادر بزرگتری دارند که در نبرد با صدام معدوم اف ۱۴ نقش شاهین رو داشت که دو فروند همراه یک دسته پروازی با حدود ده شکاری به عملیات می رفتند و شاهین ها با تجهیزات قوی تر از گروه حفاظت می کرد بزودی اون برادر بزرگه در لباس سوخوی ۳۵ وارد صحنه نبرد برای تکمیل زنجیر قدرت هوایی ما خواهد شد. شک نکنید ما به کمتر از شش اسکادران حدود صد و شاید بیشتر می‌اندیشیم و مرکز ایران یعنی پایگاه اصفهان این سرفرماندهی را دارد و دسته های سوخو به هر پایگاهی مامور می شود. در ضمن عرض کنم اگر این جنگنده توازن قوا در غرب آسیا را به ضرر اسرائیل منجر نمی کرد آمریکا با خرید ۲۴ فروند توسط مصر مخالف نمی‌کرد زیرا تجهیزات هوایی مصر پر تعداد و قوی است. اما در تراز اف سی و پنج نیست و موضوع یک نقطه ضعف از جانب مهندسی هوا و فضا در روسیه نیست، تنها مسئله تراز قدرت در نبرد هوایی است که آمریکایی ها قبلا موشکی و پهبادی رو به ما واگذار کردند و با توجه به بهترین و شجاع ترین خلبانان عالم که بچه های پروازی ما هستند کلا اونها این منطقه از کره زمین را به ایران می‌بازند. انشاالله با لطف پروردگار متعال.

  20. غلامرضا جوانمرد گفت:

    با سلام و تشکر از مطالب جالب شما
    احتراماً خواهشمندم اطلاعاتی در ارتباط با نوع جنس بدنه
    هواپیمای سوخو ۳۵ در این سایت ویا به ایمیل بنده ارسال فرماید.
    با تشکر غلامرضا جوانمرد مرنی

تبلیغات در تحولات جهان اسلام