جمهوری دموکراتیک کنگو اعلام کرد سفارت خود در سرزمین‌های اشغالی را از تل‌آویو به اورشلیم (قدس) منتقل خواهد کرد.

سامانه نقشه‌برداری و آگاهی محیطی که سابقه به‌کارگیری آن به عملیات آزادسازی موصل در سال ۲۰۱۷ بازمی‌گردد، با تلفیق تصاویر پهپادی و نمادهای استاندارد نظامی (MIL-STD-2525B) پایش دقیق میدان نبرد را ممکن می‌سازد؛ با این حال، اتکای کامل این پلتفرم به موقعیت‌یابی GPS، آن را در برابر جنگ الکترونیک و سامانه‌های اخلال‌گر آسیب‌پذیر می‌کند.

زیردریایی INS Drakon ، ششمین زیردریایی نیروی دریایی رژیم صهیونیستی، سفر خود از آلمان به مقصد اسرائیل را آغاز کرده است. این زیردریایی از خانواده Dolphin ۲ بوده و در کارخانه شرکت Thyssenkrupp Marine Systems در کیل آلمان ساخته شده است.

«نتانیاهو»، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی با حضور در یک پایگاه نظامی در نوار غزه و در نزدیکی «خط زرد»، بر تداوم حضور نظامیان این رژیم در این منطقه تاکید کرد.

ارتش رژیم صهیونیستی از برگزاری مانور نظامی گسترده توسط لشکر ۲۱۰ خود در بلندی‌های جولان اشغالی خبر داد؛ پروژه‌ای که هم‌زمان با ادامه حملات هوایی تل‌آویو به مناطق مختلف سوریه دنبال می‌شود.

وزارت اقتصاد آلمان از صدور مجوز صادرات تجهیزات نظامی به ارزش حدود ۸۰۰ میلیون یورو (نزدیک به ۹۳۰ میلیون دلار) به رژیم صهیونیستی در شش‌ماهه نخست سال جاری میلادی خبر داد.

نظامیان رژیم صهیونیستی در ادامه تحرکات نظامی و نقض حاکمیت سوریه، با پشتیبانی دو تانک به «تپه الدرعیات» در نزدیکی روستای المعلقه واقع در حومه جنوبی قنیطره یورش بردند.

ارتش رژیم صهیونیستی طی چهار روز اخیر، دستکم ۱۵۹ بار دیگر آتش بس را در جبهه جنوب لبنان نقض کرد.

پروژه «چهار دریا» با هدف تبدیل سوریه به کریدور انرژی و هاب ترانزیتی جهت اتصال دریای کاسپین، سیاه، مدیترانه و خلیج فارس، پس از جنگ اخیر آمریکایی-صهیونیستی و انسداد تنگه هرمز، مجدداً به عنوان یک راهبرد ژئوپلیتیکی برای دور زدن این آبراه حیاتی مورد توجه قرار گرفته است. این ابتکار که با منافع اقتصادی و امنیتی بازیگرانی چون امارات، اردن، عراق، ترکیه، جمهوری آذربایجان و به‌ویژه رژیم صهیونیستی (با هدف ادغام در اقتصاد منطقه و تضعیف اهرم فشار ایران) پیوند خورده است، با چالش‌های بنیادینی نظیر ویرانی زیرساخت‌های سوریه، شکنندگی امنیتی، نیاز به سرمایه‌گذاری عظیم و فقدان مشروعیت داخلی مواجه است.

جنگ فوریه ۲۰۲۶ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، برآیندی از راهبرد کلان مهار چین، مقابله با بسط نفوذ منطقه‌ای تهران و اتکا به برآوردهای نادرست از میزان تاب‌آوری و شکنندگی داخلی ایران بود که با مقاومت غیرمنتظره ساختارها و غافلگیری راهبردی در اختلال تنگه هرمز، به یک شکست محاسباتی برای مهاجمان تبدیل شد. در پی این بن‌بست میدانی و تحمیل هزینه‌های سنگین جهانی، واشنگتن در تلاش است تا با پیاده‌سازی راهبرد زیرساختی «عملیات سرریز» برای دور زدن خلیج فارس و تمرکز موقت بر یک «توافق محدود» هسته‌ای، بحران را مدیریت کرده و زمان بخرد؛ در مقابل، تل‌آویو ضمن تعمیق ادغام ساختار نظامی خود با آمریکا، جبهه درگیری را به سمت مهار حزب‌الله لبنان سوق داده و همزمان از طریق جنگ شناختی، اطلاعاتی و هدایت تحرکات ضدامنیتی، پروژه فرسایش از درون و تشدید گسل‌های قومی و اجتماعی در ایران را دنبال می‌کند.