در هفته دوم تیرماه تعداد عملیات‌های داعش پس از شش ماه دوباره تک رقمی شد، در این یادداشت برآنیم تا روند عملیات‌های داعش را در این شش ماه مورد بررسی قرار دهیم.

اصرار گروه‌های مقاومت عراقی در خصوص خروج آمریکا از عراق و تهدیدات مستمر علیه منطقه الخضرا بغداد که سفارت آمریکا در آن قرار دارد، واشنگتن را به بررسی گزینه‌هایی برای حفظ نیروهای خود در عراق و ایجاد پایگاه‌های جدید در اقلیم کردستان و یا در جنوب سوریه در مناطق مرزی عراق و سوریه مجبور ساخته است. آمریکایی‌ها حدود بیست سال است که در عراق حضور دارند. گرچه تعداد و کیفیت حضور آنها مختلف بوده اما در حال حاضر حضور آمریکایی‌ها در عراق تثبیت شده است. آنها از عواید حضور در سوریه و انتقال کاروان‌های نظامی خود به پایگاه‌های تازه تاسیس نیز بهره‌مند می‌شوند.

آمریکا با ایجاد محدودیت و تحریم در زمینه داد و ستدهای مالی میان ایران و عراق، سعی دارد هم مردم عراق را علیه دولت السودانی به خیابان‌ها بکشاند و هم صادرات گاز ایران را به این کشور متوقف کند. کشور عراق با وجود داشتن منابع نفتی و گازی عظیم، با کمبود گسترده برق مواجه است و این مشکل در فصل تابستان که گرمای هوا در این کشور به بیش از ۵۰ درجه سانتیگراد می‌رسد، بیش از پیش نمایان می‌شود.

اظهارات اخیر رئیس جمهور آمریکا گواه دیگری بر معامله آنها با طالبان بر سر اعضای ارشد القاعده است. این موضوع منجر شده تا مخالفین طالبان آنها را واگنر آمریکا تلقی کرده و آنها را به باد انتقاد گرفته اند.

روز جمعه دوم تیر (۲۳ ژوئن) یک روز پس از انسداد کامل گذرگاه، نشست مجمع پارلمانی شورای اروپا برگزار شده است و نمایندگان پارلمان‌های آذربایجان و ارمنستان نیز در آن شرکت کرده‌اند. این نشست قطعنامه‌ای با عنوان «تامین دسترسی آزاد و ایمن از طریق کریدور لاچین» و «حق بازگشت جمعیت آذری های ارمنستان» صادر کرده که یک معادله ۶۰ به ۴۰ را شکل داده و ظاهرا بیشتر منافع هیئت پارلمانی ارمنستان را تامین می‌کند.

رژیم صهیونیستی همواره به دنبال جلوگیری از گسترش مقاومت، شناسایی و بازداشت عناصر مقاومت در کرانه باختری بوده است اما تا حد زیادی در این امر ناکام بوده است؛ اکنون با گسترش مقاومت در کرانه باختری، عملیات جدیدی توسط اسرائیل علیه مقاومت در جنین آغاز شده است.

آخرین بیانیه منتشر شده توسط کمیته هماهنگی مقاومت عراق از توقف حملات علیه آمریکایی‌ها در این کشور حکایت دارد؛ موضوعی که با توجه به رجزخوانی‌های رسانه‌های مقاومت طی ماه‌های اخیر، سوالات زیادی را در ذهن‌ها ایجاد می‌کند.

نداشتن نیروی هوایی یکی از مهمترین نقاط ضعف گروه‌های مسلح سلفی جهادی است، مسئله‌ای که همواره این گروه‌ها را با ناتوانی مضاعف مواجه می‌سازد. اما برخی گروه‌های تروریست مانند داعش و القاعده در برخی مقاطع تلاش کردند تا با استفاده از پهپادهای ساده کمی از این کاستی را بپوشانند. در این یادداشت بر آنیم تا از این مسئله سخن بگوییم.

عراق یکی از بزرگترین ذخایر نفتی جهان را دارد و این موهبت این کشور را به یک بازیگر مهم در بازار جهانی نفت تبدیل کرده است. اقتصاد این کشور به شدت به صادرات نفت وابسته است و بیشترین درآمد آن را تشکیل می دهد. عراق یکی از اعضای سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) است و همواره یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت در جهان بوده است. یکی از عوامل تهدید کننده برای صنعت نفت عراق عدم توانایی در پالایش نفت خام و تولید فرآورده‌های نفتی و به تعبیر دیگری عدم توانایی ایجاد و یا توسعه پالایشگاه است. به همین دلیل است که این کشور در زمینه همکاری­های بین المللی حوزه نفت و انرژی، با همسایگان خود که در سطح پالایشگاهی توانایی بالایی دارند وارد مذاکره شده است.

همکاری طالبان و گروه های تروریستی از جمله القاعده و تحریک طالبان پاکستان (TTP) و… فقط به اعطای سمت های کلیدی حکومتی در افغانستان خلاصه نمی شود، بلکه سراج الدین حقانی، وزیر کشور حکومت طالبان و از رهبران ارشد دوگانه طالبان-القاعده به اعضا و خانواده های گروه های تروریستی موجود در افغانستان، شناسنامه و گذرنامه افغانی توزیع کرده و همچنین برای گذراندن زندگی بهتر، برای آنها در مناطقی از افغانستان زمین، حقوق ماهانه و امکانات دیگری را در نظر گرفته است.