در ماه های اخیر رایزنی های زیادی از سوی عمان و فرستاده سازمان ملل برای تسهیل روند صلح در یمن انجام شده است. برخی از رسانه‌های عربی مدعی هستند که در این رایزنی ها یک نقشه راه برای روند صلح در یمن مشخص شده است که همه طرف ها مفاد آن را قبول دارند، اما مولفه‌های زیادی از وضعیت فعلی یمن و منطقه وجود دارد که دستیابی به چنین سناریویی را غیرممکن می‌سازد.

حملات اخیر به تأسیسات گازی کورمور در سلیمانیه، این بار تنها یک تهدید امنیتی نبود، بلکه آشکار ساخت که بحران انرژی عراق وارد مرحله‌ای شده که در آن رقابت‌های سیاسی داخلی، منافع اقلیم و دولت مرکزی و حتی معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی در هم تنیده شده‌اند و هر ضربه به این میدان راهبردی می‌تواند پیامدهای اقتصادی، سیاسی و امنیتی گسترده‌ای برای بغداد و اربیل به همراه داشته باشد.

همان طور در رسانه های صهیونیستی اعلام شد، نهادهای اطلاعاتی این رژیم پس از بی نتیجه ماندن فشار حملات هوایی به زیرساخت‌های انرژی و خدماتی یمن، برای به توقف کشاندن عملیات پشتیبانی نیروهای مسلح یمن از فلسطین، تلاش‌های خود را به جذب جاسوس و جمع‌آوری اطلاعات معطوف کرده‌اند.

تصاویر ماهواره‌ای و اخبار میدانی از مواضع نظامی و مناطق اشغالی یمن نشان می‌دهد که امارات علیرغم برقراری وضعیت آتش بس با نیروهای انصارالله، در حال اعمال نفوذ بیشتر و تدارک نظامی برای راه اندازی یک جنگ گسترده علیه دولت یمن است.

اخیرا عربستان سعودی و انگلیس یک طرح مشترک برای تقویت نیروهای گارد ساحلی دولت مستعفی یمن راه اندازی کرده‌اند که از طریق کمک های مالی جهانی تامین می‌شود و هدف آن تضعیف ارتباطات دریایی دولت صنعا و جلوگیری از عملیات نیروهای مسلح یمن علیه کشتیرانی رژیم صهیونیستی در خلیج عدن و دریای سرخ است.

در آب‌های مدیترانه، یک حرکت بی‌سابقه در حال وقوع است. «ناوگان صمود» با بیش از ۴۰ کشتی از ۴۴ ملیت در حال نزدیک شدن به غزه است؛ در حالی که طبق مشاهدات توسط ۳ کشتی جنگی از کشورهای عضو ناتو (اسپانیا، ایتالیا و ترکیه) اسکورت می‌شود، این رویداد فراتر از یک ماموریت کمک‌رسانی است؛ این یک چالش مستقیم، پیچیده و چندلایه برای دکترین امنیتی رژیم صهیونیستی و آزمونی برای اعتبار حقوق بین‌الملل است.

ماه‌هاست که گمانه‌زنی‌ها درباره یک عملیات گسترده آمریکایی یا اسرائیلی علیه اهداف مقاومت در عراق مطرح می‌شود و این موضوع به یکی از دغدغه‌های اصلی دولت بغداد تبدیل شده است. در همین چارچوب، سفر محمد شیاع السودانی به مسقط و سپس به دوحه، نه صرفاً سفرهای دیپلماتیک معمولی بلکه بخشی از تلاش گسترده برای جلوگیری از وقوع چنین سناریویی تلقی می‌شود.

پایگاه مره، یکی از پایگاه های نظامی یمن است که در شمال غرب شهر عتق واقع شده و با کمک مستشاران آمریکایی در حال تبدیل به بزرگترین مقر امارات متحده عربی در مناطق اشغالی یمن است.

اکنون و با حمله اسرائیل به مناطقی در یمن و بر اساس الگوی تکرار حملات می‌توانیم یک تحلیل نزدیک به واقع از جریان موضوع ارائه دهیم. اولین حمله به لبنان، دومین حمله به ایران و اکنون سومین حمله به انصارالله یمن با یک الگوی کاملا مشابه است. در نتیجه سازوکار و سامانه فعال در این روش حملات یکسان است. الگو، روش، طرح و اجرا تقریبا یکی است.

قدرت طلبی و تشدید اختلافات داخلی بین جناح های تابع عربستان و امارات موجب وضع سیاست‌های تبعیض آمیز و افزایش مشکلات معیشتی به ویژه در حوزه ارز، سوخت، برق و کالاهای اساسی در مناطق اشغالی یمن شده است.