ترکیه با بهره‌گیری هم‌زمان از ابزار انرژی، کریدورهای ترانزیتی و نفوذ در سوریه پس از اسد، در پی تبدیل عراق به بخشی از معماری ژئواکونومیک تحت رهبری خود و کاهش نفوذ ایران در شمال غرب آسیاست. پروژه «جاده توسعه»، بازطراحی همکاری‌های انرژی با بغداد و تلاش برای تبدیل‌شدن به هاب منطقه‌ای انرژی و تجارت، ارکان اصلی این راهبرد را تشکیل می‌دهند. موفقیت این سیاست می‌تواند جایگاه ترکیه را در معادلات انرژی اروپا و غرب آسیا تقویت کند، اما تداوم اختلافات سیاسی، امنیتی و حقوقی میان بغداد، اربیل و آنکارا همچنان مهم‌ترین مانع تحقق کامل این اهداف به شمار می‌رود.

اقتصاد دیجیتال عراق در سال‌های اخیر به‌عنوان یکی از پویاترین و سریع‌ترین بخش‌های اقتصادی این کشور ظهور کرده است. افزایش جمعیت جوان، حرکت تدریجی دولت عراق به‌سوی خدمات الکترونیکی و ظرفیت این کشور برای تبدیل‌شدن به محور ترانزیت و تبادل داده در منطقه، موجب توجه بازیگران متعدد داخلی و خارجی به این حوزه شده است. همان‌گونه که بهره‌برداری اقتصادی بازیگران غربی از بخش نفت عراق به‌عنوان یکی از چالش‌های این حوزه مطرح بود، اکنون صنعت ارتباطات و فناوری اطلاعات نیز به کانون توجه برخی گروه‌ها و کشورها قرار گرفته است. بغداد دو هدف را دنبال می‌کند: نخست، ایجاد منابع مالی برای استمرار فعالیت‌های خود و دوم، نقش‌آفرینی در حوزه کنترل و نظارت بر جریان داده‌ها به‌منظور افزایش قدرت اثرگذاری اجتماعی و مدیریت میدان امنیتی در برابر نفوذ طرف دیگر.