آمده تا که سپهدار حسینی بشود
آن علمدار یل لشگر دین آمده است

مادرش ام بنین درس وفایش داده
اسوه براهل وفایان زمین آمده است

آمده ساقی اطفال حسینش گردد
آب در حسرت او چله نشین آمده است

روز میلاد ابوالفضل به بین الحرمین
بهر دیدار عمو پرده نشین آمده است

کف بزن خوب طلب کن سفر کرببلا
باب حاجات همه در ثمین آمده است

عباس تو سر لشکر گردان یمینیهم فخر سمایی و هم شاه زمینیهرجا ادبت وصف شود خلق بگویندالحق ثمری ز حیدر و ام بنینی

هر دل که به عشق، پایبندش کردند
با مِهر حسین، ارجمندش کردند

بر پای علمدار، چو بر خاک افتاد
با نام «ابوالفضل» بلندش کردند

(شاعر: محمدجواد غفورزاده)

با صبا در چمن لاله سحر می‌گفتم
که شهیدان که‌اند این همه خونین کفنان

به علی حیدر کرار شدن می آید
به تو عباس علمدار شدن می آید

عالم از عشق تو بی تاب شود حق دارد
ماه از نور تو بی خواب شود حق دارد

«مهدی نظری»