از خرمشهر تا الحدیده
دروغ رسانه ای فارغ از سایر ترفندهای جنگ؛ در طول تاریخ همواره ابزاری موثر در تغییر روند جنگ های مختلف بوده است. (نمونه های آن در قضایای اسب تروا و یا قرآن سر نیزه کردن جنگ صفین برای ما ملموس تر است.)
بررسی جنگ ها و فتنه های اخیر منطقه ای از ظهور داعش تا حمله ائتلاف سعودی به یمن؛ نقش پر رنگ این حربه را به ما نشان می دهد و اهمیت جنگ رسانه ای را بعضاً از عملیات نظامی هم بیشتر میکند.
جنگ رسانه ای از ابعاد مهم و پنهان علوم جنگ است، که موارد و جوانب زیادی را شامل می شود؛ اما مهم ترین و موثرترین آن سانسور و یا «دروغ رسانه ای» است.
به عنوان نمونه روند اخبار و عملکرد رسانه ای عملیات الحدیده را بررسی کرده ایم که درصد بالایی از اخبار منتشره آن سانسور و یا بزرگنمایی شد.
برای درک بهتر قضیه ابتدا این تیترها را پشت سر هم بخوانیم:
«نشست ها و بیانیه های ضد ایرانی اتحادیه عرب و ائتلاف سعودی علیه ایران_حمله موشکی یمن به ریاض و نمایش پاره آهنها توسط مقامات آمریکایی و انتساب موشکها به ایران_آغاز عملیات همه جانبه الحدیده_فرود چتربازان ائتلاف سعودی در حومه فرودگاه الحدیده_سقوط فرودگاه الحدیده_سیطره بر الدریهمی و…_تلفات و یا اسارت نیروهای ایران و یا حزب الله_عقب نشینی انصارالله از الحدیده»
همه اینها دروغ رسانه ای بیش نبوده و نیست و متاسفانه عده کثیری، از جمله مخاطب ایرانی نیز به دام این اخبارهای دروغ افتاده اند. این اخبار طی روند و بازه زمانی مشخص منتشر و پررنگ شده و در نهایت از آن برداشت لازم که بعضا اهداف سیاسی و دیپلماتیک است، انجام می شود.
فیلمی از چتربازان ائتلاف سعودی که رسانه های ائتلاف در روزهای ابتدای عملیات پس از انتشار مدعی شدند آنها در حومه فرودگاه الحدیده فرود آمده و نیروهای انصارالله از جاده ساحلی و حومه جنوبی الحدیده فرار کرده اند، اما بعد از چهل روز از گذشت عملیات هنوز فرودگاه در سیطره انصارالله است.
فیلمی از چتربازان ائتلاف سعودی که رسانه های ائتلاف در روزهای ابتدای عملیات پس از انتشار مدعی شدند آنها در حومه فرودگاه الحدیده فرود آمده و نیروهای انصارالله از جاده ساحلی و حومه جنوبی الحدیده فرار کرده اند، اما بعد از چهل روز از گذشت عملیات هنوز فرودگاه در سیطره انصارالله است.
راهکار مقابله چیست؟
آنچه که در انقلاب های مخملی بخصوص در منطقه غرب آسیا از جمله ایران و سوریه، بیشتر اجرا شده است همین موضوع سانسور و دروغ رسانه ای است.
پروژه های کشته سازی، نفوذ امنیتی، چالش های نژادی و مذهبی، و در نهایت حملات مسلحانه و… همه با “محوریت رسانه ها” موضوعیت می یابند.
نگاه به تجربه تاریخی فروپاشی شوروی (از مذاکرات هسته ای و موشکی و… تا انقلاب مجارها و استعفاهای روسای جمهور شوروی) به ما یاد میدهد که در برابر جنگ رسانه ای، ابتدا عملکرد دشمن را باید تشخیص و سپس عکس العمل مناسب را پاسخ دهیم وگرنه سرنوشت ما نیز همانند شوروی تجزیه و فروپاشی است.
بهترین عکس العمل و استراتژی برای رسانه های داخلی در این موارد صبر در نشر اخبار واقعی، تحلیل صحیح و روشن کردن جوانب مبهم تحولات، ارتباط با منابع معتبر و رسمی و مراجع خبری میدانی است.
برای مخاطب هم راهکار آنست که تحولات و اخبار را با صبر و از مصادر رسمی با منابع میدانی دقیق رصد کنند. (البته موارد پیشگیری و واکسیناسیون از جمله اینترنت ملی و ارتقای سواد رسانه ای و سطح آگاهی های مردم از میزان آسیب ها و مخاطرات بشدت می کاهد و بیشتر وظیفه نهادهای آموزشی یک حکومت است.)
برای مبارزه با یک مار بزرگ سر آنرا را باید قطع کرد.
ماری که فارغ از تعهدات بین المللی تحریم می کند، علیه ملت ها کودتا و فتنه داخلی راه می اندازد، کشورهایی را برای لشکرکشی به ملتی تحریک و اجیر میکند رأس آن در خرمشهر یا تهران و… نیست، بلکه در هزاران کیلومتر دورتر از مرزهای ایران و در الحدیده و درعا پیدا می شود…
جایی که نفتکش ها بسوی اسرائیل و اروپا شیشه عمر غربیها را قطره قطره جابجا می کنند. جایی ست که تحرکات ارتش اشغالگر اسرائیلی با چشم غیر مسلح قابل مشاهده هستند.
براین اساس وقتی به شعارها و اخبار و تصاویر اعتراضات داخلی نگاه می کنیم به موضوع اصلی (نظیر مشکلات اقتصادی و…) ربطی دیده نمی شود و عمدتا رسانههای خارجی بر موج اعتراضات سوار شده و هدفمند و عمیق، از ارزشهای ملی و مذهبی یک ملت تا روابط خارجی (عموما روابط با کشورهایی نظیر یمن و سوریه و فلسطین و…) را مورد هجمه وسیع قرار می دهند.
تجزیه طلبی و اعتراضات ضد حکومت و مسلحانه در کشورهای غربی همواره با برخورد محکم و کشتارهای عظیم روبرو می شود. اما برای کشورهای اسلامی و بخصوص غرب آسیا و حامی مقاومت اسلامی؛ نقض حقوق بشر است و اعمال تحریم بین المللی را به دنبال دارد.
به خاطر داشته باشیم که این فضای تماما مضر زمینه ی فقط یک بُعد از جنگ را فراهم می کند که آن هم «بُعد رسانه ای» جنگ است.
دیدگاه