افغانستان به کدام سو می رود؟
پس از اعلام نتیجه نهایی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان و پیروزی اشرف غنی، عبدالله عبدالله رقیب اصلی وی نتیجه انتخابات را تقلبی دانست و طی بیانیه ای آن را “کودتا علیه دموکراسی” خواند و خود را پیروز اصلی این انتخابات دانست.
در مقابل اشرف غنی نیز پیروزی اش را پیروزی مردم دانست و طرفهای دیگر را به پذیرش نتیجه انتخابات فراخواند.
عبدالله عبدالله در بیانیه عصر روز گذشته اعلام کرد که نتیجه انتخابات را به دلیل اینکه ۳۰۰ هزار آرای غیرقانونی در آن تاثیر داده شده است قبول ندارد و او به زودی دولتی فراگیر تشکیل خواهد داد.
بنظر میرسد عبدالله پس از چند دوره تحمل شکست، این دوره به دلایلی بر حق پیروزی خود پایداری بیشتری دارد. از جمله دلایل این موضوع حمایت گروهها و شخصیتهای افغانی نظیر ژنرال دوستم از وی، به نتیجه رسیدن مذاکرات آمریکا با طالبان، وابستگی شدید اشرف غنی به آمریکا و… اشاره کرد.
علاوه بر اینها توافق قریب الوقوع آمریکا با طالبان سرنوشت دولت آتی افغانستان را تحت شعاع قرار داده و عبدالله عبدالله نمیخواهد در حکومت آینده که بطور مشترک با طالبان شکل خواهد گرفت، دست خالی باشد بنابراین الان محکم تر از گذشته پای حق خود ایستاده است.
حکومت موازی راهکاریست که جناح عبدالله عبدالله به پشتوانه گروههای حامی از کریم خلیلی و محمد محقق تا ژنرال دوستم اتخاذ کرده اند. این راهکار خطرناک میتواند افغانستان را همانند لیبی و یمن به جنگی بی پایان بکشاند و هم میتواند ابزاری برای عقب نشینی اشرف غنی از تشکیل دولت یکطرفه بر پایه انتخابات تقلبی باشد.
تقابل عبدالله عبدالله و اشرف غنی میتواند بستری برای توافق طالبان و آمریکا و آغاز مذاکرات بین الافغانی نیز باشد. چرا که برای اجرای توافق، استقرار دولت مرکزی بدترین مانع برای طالبان و حتی آمریکاست. شاید دلیل اصلی مردود دانستن انتخابات از سوی طالبان همین موضوع باشد. از سویی دیگر وجود دولت ضعیف و نیازمند به کمک خارجی، برای اجرای اوامر آمریکا الزامیست و چه کسی بهتر از اشرف غنی!
به هر صورت تشکیل دولت مستقل اشرف غنی و به دنبال آن اعلام دولت موازی عبدالله عبدالله، سرآغاز بحران سیاسی جدید افغانستان است که میتواند منجر به جنگ داخلی و حتی در طولانی مدت “تجزیه افغانستان” شود.
دیدگاه