نورثروپ گرومن RQ-4 گلوبال هاوک نوعی هواپیمای بدون سرنشین اطلاعاتی، نظارتی، و شناسایی (ISR) در ارتفاع بالا و با مداومت پروازی طولانی (HALE) است که قادر است در تمام شرایط آب و هوایی، روز یا شب، دیتای جامعی از مناطق جغرافیایی گسترده گردآوری کند. وظیفه اصلی گلوبال هاوک، پشتیبانی از نیروهای رزمی در طیف گسترده‌ای از عملیات‌ها، از جمله شرایط اضطراری، و زمان جنگ یا حتی امدادرسانی در بلایای طبیعی است. حضور مداوم این پهپاد شناسایی اطلاعاتی پیشرفته در آب‌های جنوبی ایران ما را بر این داشت تا به‌صورت تخصصی تر به این پهپاد بپردازیم. برای آشنایی بیشتر با RQ-4 گلوبال هاوک و جانشینش با این مقاله همراه شوید.

با توجه به تحولات منطقه‌ای و افزایش روز افزون تنش‌ها در در سطح منطقه و بین الملل و افزایش حضور نظامی ناتو و آمریکا در منطقه قفقاز، بررسی و تحلیل توان نظامی جمهوری آذربایجان به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی منطقه قفقاز بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می‌رسد. در مقاله پیش رو تلاش شده است تا زوایای مختلف نیروهای مسلح آذربایجان با نگاهی منصفانه مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرد.

شرکت آمریکایی Griffon Aerospace از پهپاد جدید خود با نام MQM-172 Arrowhead رونمایی کرد؛ این پهپاد تقریبا دقیقا یک کپی از پهپاد ایرانی شاهد-۱۳۶ است. البته این اولین نسخه آمریکایی کپی شده از شاهد-۱۳۶ نیست. شرکت SpektreWorks نیز چند ماه گذشته نمونه ای از کپی شاهد-۱۳۶ را با عنوان لوکاس عرضه کرده بود.

نیروهای ویژه لهستان از واحد JW Formoza در حال آزمایش شناورهای دریایی بدون سرنشین هستند که توسط شرکت نوپای آمریکایی HavocAI طراحی شده‌اند. هدف اصلی این آزمایش‌ها، تقلید از تاکتیک‌های موفق اوکراین در جنگ‌های دریایی اخیر است؛ تاکتیک‌هایی که توسط سرویس امنیتی اوکراین (SSU)، سازمان اطلاعات دفاعی (GUR)، و سایر واحدهای نظامی این کشور علیه روسیه به‌کار گرفته شده‌اند.

فناوری‌های پیشرفته ردیابی که توسط رژیم صهیونیستی در عملیات‌های نظامی به‌کار می‌روند، توانایی شناسایی افراد از پشت دیوار را دارند. تجهیزات شرکت کامرو، به‌ویژه در سرکوب فلسطینیان و میادین نبرد استفاده می‌شوند و نشان می‌دهند چگونه فناوری‌های به‌ظاهر امدادی، در خدمت اهداف نظامی قرار گرفته‌اند.

پهپاد هرمس ۹۰۰ که در نیروی هوایی رژیم اسرائیل با نام کوخاو (Kochav) به‌معنای «ستاره» شناخته می‌شود، یک سامانه‌ چندمنظوره در رده‌ی پهپادهای با ارتفاع پروازی متوسط و مداومت پروازی بلند (MALE) به شمار می‌آید. هرمس-۹۰۰ از جمله نخستین پهپادهای اسرائیلی است که به طور مستند قادر به حمل محموله رزمی است. این پهپاد همچون سایر اعضای خانواده پهپادی هرمس، توسط صنایع البیت سیستمز توسعه یافته است.

صنایع نظامی رافائل رژیم اسرائیل در جریان نمایشگاه هوایی پاریس ۲۰۲۵ از دو نوع پهپاد رهگیر با نام های هانتر ایگل و گوست هانتر رونمایی کرد.

پهپاد ایتان (IAI Eitan) که در نیروی هوایی اسرائیل با نام عبری «استوار» شناخته می‌شود و با عنوان هرون تی‌پی (Heron TP) برای بازار صادرات عرضه شده، حاصل گذار حساب‌شده از تمرکز سنتی بر نظارت تاکتیکی مرزی به سمت فرافکنی قدرت در عمق جغرافیایی است؛ این تغییر از سامانه موفق هرون-۱ به عنوان یک پهپاد ارتفاع متوسط با ماندگاری بالا (MALE) به پهپاد ایتان، به‌عنوان پلتفرمی از کلاس ارتفاع بالا با ماندگاری بالا (HALE) حاصل شده است. وجود چنین پهپادی در نیروی هوایی اسرائیل نشان میدهد که رژیم صهیونیستی از دیرباز به‌دنبال توسعه توانمندی‌هایی برای انجام ماموریت‌های راهبردی بلندبرد بوده است.

دکترین سنتی هوایی که از زمان نظریه‌پردازان اولیه مانند جولیو دوئه و بیلی میچل شکل گرفت، بر مجموعه‌ای از اصول بنیادین استوار بوده است. این اصول، که برای دهه‌ها بنیان ساختار و عملیات نیروهای هوایی بزرگ جهان بوده‌اند، بر این فرض کلیدی بنا شده‌اند که “هر کس آسمان را کنترل کند، عموماً سطح زمین و دریا را نیز کنترل می‌کند”. بر اساس این پارادایم، قدرت هوایی یک نیروی ذاتاً راهبردی و عمدتاً تهاجمی است که هدف اصلی آن کسب “برتری هوایی” به عنوان اولین و ضروری‌ترین گام برای دستیابی به پیروزی در هر جنگی است. این دکترین، موفقیت‌های چشمگیری را در جنگ‌های قرن بیستم، از جنگ جهانی دوم تا عملیات طوفان صحرا، رقم زد و این باور را تثبیت کرد که یک نیروی هوایی قدرتمند می‌تواند با نابود کردن نیروی هوایی دشمن و زیرساخت‌های آن، راه را برای پیروزی نیروهای زمینی و دریایی هموار سازد.

ناو هواپیمابر USS Harry S. Truman هشتمین عضو از کلاس «نیمیتز» در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکاست؛ این شناور به‌عنوان هشتمین نمونه از مجموع ده ناو کلاس نیمیتز، جایگاهی کلیدی در ناوگان هواپیمابرهای آمریکا دارد و از ارکان اصلی توان عملیاتی جهانی این نیرو به شمار می‌رود. همچنین، این ناو نهمین هواپیمابر با پیشران هسته‌ای در تاریخ نیروی دریایی آمریکا محسوب می‌شود که پس از یواس‌اس اینترپرایز (CVN-65) وارد خدمت شد.