یوسف رجی، وزیر خارجه لبنان در گفتگو با شبکه الحدث، به برخی موضوعات داخلی لبنان اشاره و سخنانی را علیه مقاومت اسلامی لبنان مطرح کرد.

روز گذشته فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) از تشکیل یگان ویژه جدید با عنوان نیروی ویژه ضربت عقرب (TFSS) و استقرار اولین اسکادران از سیستمهای تهاجمی رزمی بدون سرنشین کم‌هزینه (LUCAS) در غرب آسیا خبر داد.

مقامات آمریکایی مدعی شدند که یک طرح برای ترور ایانات کرانتس نایگر، سفیر اسرائیل در مکزیک با هدایت نیروهای وابسته به ایران طراحی گردید اما پیش از اجرا خنثی شده است.

در این گزارش، اندیشکده FDD (بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها) راهکارهای اجرایی برای مهار صادرات نفت ایران را بررسی کرده است. گزارش تأکید دارد که بازگشت تحریم‌های «اسنپ‌بک» تنها در صورتی مؤثر خواهد بود که بر حلقه‌های کلیدی زنجیره تجارت نفت، شامل بیمه، حمل‌ونقل، بنادر، پالایشگاه‌ها و نظام مالی تمرکز شود. در ادامه به بیان دیدگاه‌های این گزارش در خصوص روند مهار صادرات خواهیم پرداخت.

منابع محلی گزارش دادند که غول‌های نفت و گاز غربی با پشتیبانی سرمایه‌گذاری امارات متحده عربی در حال بازگشت به عراق هستند تا نفوذ ایران را مهار کرده و کنترل راهبردی خود را بازسازی کنند.

این گزارش به بررسی تحرکات تام باراک، فرستاده ویژه آمریکا در امور سوریه و لبنان و نقش او در بازتعریف نظم منطقه‌ای غرب آسیا پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ می‌پردازد. باراک با هدف مهار محور مقاومت، خلع سلاح حزب‌الله، ایجاد دولت فراگیر در سوریه و تشکیل مناطق حائل در مرزهای جنوبی سوریه، تلاش دارد موازنه قوا را به سود رژیم صهیونیستی و آمریکا بازتعریف کند. این پروژه به‌طور کلی به دنبال تضعیف نفوذ ایران و تقویت حضور آمریکا و اسرائیل در منطقه است. در این بحث، به تحلیل اهداف و استراتژی‌های باراک و پیامدهای آن بر لبنان و سوریه خواهیم پرداخت.

این متن به تحلیل پروژه کریدور زنگزور و ورود ایالات متحده به آن از طریق یک شرکت خصوصی می‌پردازد که می‌تواند پیامدهای امنیتی و ژئوپلیتیکی بزرگی برای منطقه قفقاز و فراتر از آن داشته باشد. کریدور زنگزور با هدف اتصال باکو به نخجوان و بهره‌برداری از موقعیت جغرافیایی استراتژیک خود، به ابزاری در رقابت‌های ژئواکونومیک و ژئوپلیتیک تبدیل شده است. ایالات متحده با حمایت از این پروژه، به دنبال کنترل مسیرهای ترانزیتی، کاهش نفوذ روسیه و چین و اعمال فشار بر ایران است. این حضور به‌ویژه در کنار همکاری‌های نظامی با ترکیه و رژیم صهیونیستی، می‌تواند تهدیداتی برای ایران و روسیه به همراه داشته باشد. در این بحث قرار است به ابعاد امنیتی، اقتصادی و استراتژیک کریدور زنگزور و نقش ایالات متحده در آن بپردازیم.

این متن به تحلیل دکترین نظامی و امنیتی آمریکا در غرب آسیا و اهمیت پایگاه‌های استراتژیک نظیر بگرام در افغانستان پرداخته است. ایالات متحده به دنبال کاهش حضور گسترده نظامی و استفاده از نیروی هوایی و نیروهای ویژه برای تأمین اهداف خود در منطقه است، به‌ویژه در مرزهای کشورهای ایران، روسیه و چین. افغانستان با داشتن پایگاه بگرام، نقطه‌ای کلیدی برای دسترسی سریع و مداوم به این مرزهاست. همچنین، به بررسی همکاری‌های نزدیک آمریکا با رژیم صهیونیستی و استراتژی “زمین مسطح” پرداخته می‌شود که به تسلط هوایی و حذف موانع دفاعی در منطقه اشاره دارد. در نهایت، هدف این استراتژی‌ها دستیابی به برتری نظامی در غرب آسیا و تأثیرگذاری بر کریدورهای اقتصادی و سیاسی جهانی است.

نیروهای امنیتی رژیم صهیونیستی، یکی از ساکنان فلسطین اشغالی را به اتهام همکاری با نهادهای اطلاعاتی ایران و جاسوسی بر علیه اسرائیل بازداشت کردند.

مکانیسم ماشه در واقع یک «ترتیب ویژه» در قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) است که به‌همراه برجام طراحی شد تا اگر هر یک از «طرف‌های مشارکت‌کننده» تشخیص داد ایران دچار «عدم پایبندیِ اساسی» شده، بتوانند بدون نیاز به رأی اعضای دائم، «تمام» قطعنامه‌های شورای امنیتِ قبل از برجام را به‌طور خودکار لازم‌الاجرا نماید. در بندهای  ۳۶ و ۳۷ یک سازوکار حل اختلاف چندمرحله‌ای برای پیش‌گیری از ارسال شکایت به شورای امنیت طراحی شده ولی به طور تئوریک، طرف شاکی می‌تواند مستقیماً موضوع را به شورای امنیت ارجاع دهد و از روز ارسال نامه، شورای امنیت ۳۰ روز فرصت دارد یک قطعنامه تصویب کند که «تعلیق تحریم‌ها را ادامه دهد». قطعنامه‌ای که طبعاً با وتوی هر یک از اعضای دائم، از رده خارج شده با پایان مهلت ۳۰ روزه، منجر به بازگشت تحریم‌ها می‌شود. به اجرای تحریم‌ها پس از پایان این مهلت، به طور مرسوم، اسنپ‌بک گفته می‌شود.