روند جدیدی که در عراق با عنوان انحصار سلاح در دست دولت و قطع ارتباط گروه‌های مقاومت با نهادهای سیاسی و حزبی مطرح شده، با تصمیم مستقیم مقتدی صدر برای انحلال سرایا السلام، شاخه نظامی جریان صدر وارد مرحله‌ای عملیاتی شد. این اقدام از آن جهت اهمیت دارد که سرایا السلام از گروه‌هایی بود که در سال‌های گذشته ذیل معادله حشد الشعبی، جریان‌های سیاسی شیعه و ساختار امنیتی عراق تعریف می‌شد. دستور صدر، در ظاهر گامی در مسیر ادغام گروه‌های مقاومت در ساختارهای دولتی عراق بود، اما در سطحی عمیق‌تر، آغاز فصلی جدید در منازعه بر سر نسبت میان مقاومت، حشد الشعبی، دولت مرکزی و فشارهای خارجی به شمار می‌رود.