از تقابل کلاسیک تا بنبست ژئواکونومیک؛ کالبدشکافی مرحله دوم جنگ ایران و آمریکا
تحولات اخیر غربآسیا نشاندهنده گذار از تقابلهای سنتی به رقابتهای چندلایه در بستر گلوگاههای راهبردی انرژی است، جایی که تنگههایی چون هرمز و بابالمندب به کانون اعمال قدرت و فشار تبدیل شدهاند. در این چارچوب، سناریوی محاصره دریایی ایران توسط آمریکا بهعنوان ابزاری برای اعمال فشار حداکثری در کنار احتمال بازگشت به درگیری مستقیم میان دو طرف، چشمانداز تشدید تنش را تقویت کرده است. همزمان، تردیدهای اروپا نسبت به رویکردهای یکجانبه واشنگتن، آینده همگرایی در ناتو را با ابهام مواجه ساخته و در سطحی دیگر، نقشآفرینی بازیگران متحد تهران مانند انصارالله در بابالمندب، امکان گسترش میدان رقابت دریایی و بهرهبرداری غیرمستقیم ایران از این اهرم را برجسته کرده است. مجموعهی این تحولات نشان میدهد امنیت دریایی منطقه بهطور فزایندهای به میدان اصلی بازتعریف موازنه قدرت تبدیل شده است. بر این اساس، هدف این پژوهش تحلیل امکانپذیری، پیامدها و پایداری این سناریوها و تبیین تأثیر آنها بر موازنه قدرت منطقهای و نظم امنیتی بینالمللی است.
