جانباختن شهروندان افغانستانی در نزدیکی مرز ایران تقصیر کیست؟!
زود قضاوت نکنیم! قضیه جانباختن شهروندان افغانستان در نزدیکی مرز جمهوری اسلامی ایران به دلایل زیادی مشکوک و دسیسه دشمنان دو ملت برادر و هم فرهنگ می باشد که در مطلب زیر به بعضی دلایل این موضوع خواهیم پرداخت.
۱- قضیه عبور غیرقانونی جدید نیست:
نزدیک پنجاه سال است که شهروندان افغانستان از راه های قاچاق و غیرقانونی وارد خاک ایران میشوند و تاکنون سابقه نداشته که ماموران مرزبانی ایران چنین برخوردی کرده باشند، حتی موارد زیاد افراد با مواد مخدر نیز دست گیر شده اند ولی هیچگاه کسی آنها را نکشته و برخوردها از حد قانون فراتر نبوده است.
۲- آب از افغانستان به سوی ایران می رود:
چگونه است که پیکر جان باختگان برخلاف آب شنا کرده و در داخل افغانستان پیدا شده است؟!
این بدین معنی است که هنوز ثابت نشده محل حادثه کجا بوده است. اگر داخل خاک جمهوری اسلامی بود، قطعا آب پیکر آنها را به خاک ایران میبرد. گذشته از این موضوع، اگر عامل جنایت پلیس ایران میبود چرا باید اجساد را به آب بیاندازند؟ در حالیکه راههای زیاد برای پنهان کردن اجساد وجود دارد.
خود مسئله به آب انداختن این پیکرها با توجه به سابقهی اختلافات دو کشور بر سر آب، حکایت از یک هدف از پیش تعیین شده و دسیسه دیگر دارد.
۳- دشمنان خارجی دو ملت:
کشورهای خارجی که چشم دیدن رشد روزافزون برادری و همدلی دو ملت ایران و افغانستان را ندارند، همواره در روابط دو کشور سنگ اندازی میکنند و حالا نیز در پشت چنین ماجرایی (که دست های شیطانی در پشت پردهی آن است)، سعی در فریب افکار عامه و اخلال در روابط دو کشور را دارند.
۴- افراد مغرض و حسود داخلی:
افراد مغرض داخل ممکن است در طرح این توطئه دست داشته باشند، و در حالی که هنوز حقیقت روشن نشده است به دنبال ایجاد تنش و نفرت و اتهام زنی به کشور مقابل هستند.
صفحات جعلی و افراد معلوم الحال در رسانه های اجتماعی دنبال ایجاد نفرت و تنش هستند. بعنوان نمونه “شاه حسین مرتضوی” مشاور فرهنگی رئیس جمهور و مقام رسمی دولتی است که علیرغم اینکه نظر هیات تعیین شده از سوی دولت افغانستان هنوز اعلام نشده است، ایشان در دفاع از شهردار کابل پیامی را منتشر کرده و مردم را به اتهام زنی علیه جمهوری اسلامی ایران تشویق کرده است.
۵- گروههای تروریستی:
مرزهای دو کشور همسایه بستری مناسب برای فعالیت گروههای تروریستی و قاچاقچیان مواد مخدر میباشد. هر یک از این گروهها گرایشات و اهداف مشخص و حامیان منطقه ای و بین المللی خود را دارند که با دستور آنها میتوانند به عنوان ابزار آنها و در راستای اهداف آنها عمل کنند. همانطور که گروه تروریستی و تندرو “جیش العدل” در مرزهای افغانستان و پاکستان فعالیت دارد و از هر وسیله که بتواند بر جمهوری اسلامی ایران فشار بیاورد و به اعتبار آن لطمه وارد کند دریغ نخواهد کرد.
در حال حاضر آن گروه گروگانهای زیادی از شهروندان افغانستانی را نزد خود دارد که در جاده ها و… دستگیر شده اند و در زندانهای نامعلوم در خارج از خاک جمهوری اسلامی نگهداری میشوند. من شخصا دو نفر را میشناسم که بیش از یک سال است که به چنگ این گروه اسیر میباشند و یک نفر را نیز دیدم که به همراه ۴ نفر دیگر از چنگ این گروه فرار کرده بود و از صدها اسیر در بند این گروه سخن میگفت.
۶- آب نادیده ز پا موزه کشیدن خطاست:
اینکه هیات حقیقت یاب دولت هنوز گزارش خود را ارائه نکرده، چگونه است که جمعی تلاش دارند تا قضیه را ثابت شده جلوه دهند و با برانگیختن احساسات مردم، افکار عامهی مردم را بسوی اهداف شان بکشانند.
بر فرض مثال که این قضیه درست باشد و چند سرباز یا مرزبان این خطا را مرتکب شده باشند، که این کارشان نابخشودنی است و باید محاکمه شوند. میدانیم که جرم یک عمل شخصی است و اشخاص دچار خطا می شوند و باید به جرم شان رسیدگی شود.
در تمام کشورهای جهان رفتارهای خشونت آمیز از پلیس سر زده است و اخیرا شاهد محاکمه سه پلیس فرانسه به دلیل بدرفتاری با یک مهاجر افغانستانی در زندان بودهایم، همچنان که در محکمهی جمهوری اسلامی ایران نیز افراد خطاکار محاکمه شده و حتی بعضا به اعدام محکوم شده اند.
نباید فراموش کنیم که میلیونها شهروند افغانستانی در ایران دهها سال است که زندگی میکنند و از خدمات تحصیلی، رفاهی و اجتماعی آنجا بهره میبرند، از بودجه آنجا برای مصارف و مخارج میلیونها مهاجر هزینه متحمل میشوند، آیا به این فکر کرده ایم که مهاجرین افغانستان بجای زندگی در اردوگاهها در سایر کشورها، در ایران به شهرها و روستاهای آنجا رفته و با تمام لایه های شهروندان ایرانی یکجا زندگی میکنند؟!
یا در همین روزهای اخیر که فقر و بیکاری گلوی مردم ما را میفشارد و هزاران تن گندم از بندر و خاک کدام کشور به افغانستان انتقال پیدا میکند؟ فراموش نکنیم که وجود بنادر ایران نظیر چابهار است که برای تجارت و ترانزیت کالا به افغانستان حیاتی است.
امید است که زود قضاوت نکرده و خردمندان جامعه به توطئه های دشمنان دو ملت هم فرهنگ پی ببرند.
گذشت زمان ثابت خواهد کرد که چه جریانی دوستی بین دو کشور همسایه و هم فرهنگ ایران و افغانستان را نمیخواهد.
دیدگاه