آیا ترکیه مستقیما وارد جنگ سوریه خواهد شد؟
مسئله حضور و دخالت نظامی ترکیه در سوریه موضوع جدیدی نیست، اما اظهارات اردوغان و تحرکات اخیر نظامیان آنها در ادلب، نشانگر فاز جدید و خطرناکی از دخالتهای ترکیه در سوریه است.
جدیت اردوغان در حمایت از تروریستهای حاکم بر ادلب، پس از هدف قرار گرفتن پست نظارتی آنها و کشته شدن ۶ نفر نظامی ترکیهای در سراقب پررنگ تر شده است.
علیرغم اینکه وضعیت تاسیس و استقرار نیروهای ترکیه در پست نظارتی سراقب به روسها اطلاع داده نشده بود اما ترکیه در این خصوص بشدت طلبکار شده و با توجه به سوابق گذشته مقامات ترکیهای در چانهزنی های دیپلماتیک، میتوان گفت آنها به دنبال امتیازطلبی بیشتر از این اتفاقات و تحولات در ادلب هستند.
این موضوع با اظهارات اردوغان در آخرین سخنرانی خود تشدید پیدا کرده و وی ضمن انتقاد از حمایت روسیه و ایران از ارتش سوریه، با اعلام ضرب الاجلی خواستار پایان عملیات در ادلب و عقب نشینی ارتش سوریه تا پایان ماه فوریه (۱۰ اسفند ۹۸) شده است.
در پی این تهدیدات اردوغان، ارتش ترکیه نیز کاروانهای نظامیای متشکل از ۳۳۰ زرهی، تانک، خودرو و تجهیزات نظامی را در روزهای گذشته وارد استان ادلب کرده و در نهایت امروز رسانه های گروههای تحت حمایت ترکیه از آغاز عملیاتی با حمایت ارتش ترکیه در شرق ادلب خبر داده اند.
در حال حاضر رایزنی های دیپلماتیک ترکیه و روسیه ادامه دارد و سناریوهای پیش رو در خصوص ادلب به شرح ذیل میباشد:
۱- توافق ترکیه و روسیه در مذاکرات:
این مورد که محتمل ترین مورد برای سرانجام تنشهای اخیر است، با مذاکرات و توافق تیم های طرفین درباره تحولات اخیر ادلب رقم خواهد خورد و در صورت بروز مشکل طبق سوابق گذشته، با مداخله و گفتگوی پوتین و اردوغان حل خواهد شد.
آنطور که از حرکت عملیات ارتش سوریه پیداست، بازگشایی جاده M5 برای ارتش سوریه و متحدین در اولویت قرار دارد و فعلا قصدی برای آزادسازی ادلب وجود ندارد و شاید در مرحله بعدی این عملیات شاهد تامین امنیت مناطق شمالی و غربی حلب نیز باشیم.
۲- آغاز عملیات نظامی ترکیه در ادلب:
علیرغم اعزام گسترده نیروی ترکیه به ادلب بنظر نمیرسد که قصد ترکها درگیری مستقیم با ارتش سوریه باشد.
اعزام نیروی گسترده ترکیه به ادلب اولین و آخرین بار تجاوز ترکیه به سوریه نیست و در گذشته هم در جریان عملیاتهای سپر فرات (در شمال حسکه و رقه) و شاخه زیتون (در شمال حلب) شاهد این دست تجاوزهای ترکیه بوده ایم.
در صورت بروز درگیری و عملیات نظامی مستقیم ترکیه مطمئنا روسیه و ایران منفعل نخواهند بود و پاسخ خودسری اردوغان را خواهند داد.
۳- ایستادگی در مقابل امتیازخواهی ترکیه:
ممکن است روسها در برابر ترکیه به مذاکره روی بیاورند اما دولت سوریه علاقه ای به مذاکره با اردوغان ندارد. اتفاقات امروز نشان داد روسیه لبهی تیز چاقوی خود را با واکنشهای ارتش سوریه تنظیم کرده است تا لبهی نرم چاقوی با مذاکره اهداف مطلوب خود را در رابطه با ترکیه پیاده کند.
بطور کلی مقصود اینگونه سیاستها مذاکره است و قطعا اردوغان که با مشکلات زیادی از قبیل مهاجرت آوارگان سوری و ضدیت با گروههای کرد و… مواجه است، وارد چالش بزرگ دیگری مانند جنگ با ارتش سوریه نخواهد شد.
دیدگاه