در این مقاله به احصاء و تشریح تهدیدات بالقوه سوریه علیه جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت می‌پردازیم. در این زمینه، ابتدا در یک برآورد راهبردی، فرصت-تهدیدهای ناشی از اقدامات رژیم صهیونیستی در حوزه سوریه را تشریح کردیم؛ زیرا این رژیم مصدر تولید جدی‌ترین تهدیدها علیه مقاومت در جغرافیای سوریه است. اما همان اقدامات، فرصت‌های قابل توجهی را نیز در اختیار مقاومت قرار داده که در قسمت پیشین مورد توجه قرار گرفت.

اقدامات رادیکال رژیم صهیونیستی در حوزه سوریه، شش تهدید و چهار فرصت مهم برای محور مقاومت و جمهوری اسلامی ایران ایجاد کرده‌اند. این موارد ۱۰ گانه عبارتند از تهدیدات شامل ۱) تعمیق انگاره برتری رژیم، ۲) مهره‌گیری بومی از جوامع اسلامی، ۳) تعریف عرصه همکاری با روسیه، ۴) تبدیل سوریه به الگوی منفی برای تضعیف بستر اجتماعی مقاومت، ۵) تهدید بالقوه تجزیه سوریه و ۶) کریدور داوود؛ و فرصت‌ها شامل ۱) مقاومت الگوی موفق ایجاد موازنه در برابر رژیم، ۲) مقاومت سد بزرگ برای دفاع از امنیت همه کشورهای اسلامی، ۳) رژیم صهیونیستی؛ افراطی و غیرقابل مهار، ۴) مقایسه تطبیقی میان کارنامه اسلام مقاومتی و سلفی جهادی. در مقاله پیش‌رو، موارد ده‌گانه فوق به صورت کوتاه تشریح شده‌اند. با ما همراه باشید.

بلوچستان، منطقه‌ای استراتژیک که در مرز ایران، پاکستان و افغانستان قرار دارد به کانون رقابت‌های ژئوپلیتیکی میان قدرت‌های بزرگ مانند چین، روسیه و هند تبدیل شده است. این کشورها بنادر و کریدورهای زیرساختی آن را فرصتی برای مقابله با نفوذ غرب می‌بینند. این منطقه، که با ادعاهای جدایی‌طلبان و نقض شدید حقوق بشر مواجه است، نقش کلیدی در ایجاد یک بلوک جایگزین برای هژمونی اروپا-آتلانتیک ایفا می‌کند و به عنوان چهارراهی برای مسیرهای تجاری، سرمایه‌گذاری‌های استراتژیک و همکاری‌های نظامی میان بازیگران بلوک اوراسیا عمل می‌کند.

وبسایت “TheCradle” اخیراً در گزارشی به ارزش وجودی ایران برای منطقه و خصوصاً کشورهای عرب زبان منطقه پرداخته است. به نظر نویسنده، برای کشورهای عربی، وجود همیشگی ایران پایدار، بسیار بهتر از پیروزی رژیم اشغالگر است. با آتش‌بس موقت که با میانجی‌گری آمریکا میان تل‌آویو و تهران برقرار شده و درگیری‌های مستقیم را متوقف کرده است، کشورهای خلیج فارس با معادله‌ای راهبردی جدید روبه‌رو هستند: ایرانِ تحقیرشده خطرناک است، اما رژیم صهیونیستی پیروز بدتر است.

طی ماه‌های اخیر، گروهک تروریستی جیش‌العدل تغییرات قابل‌توجهی در رویکردهای میدانی و رسانه‌ای خود ایجاد کرده است که نشان‌دهنده تحولات مهم در اقدامات این گروه است. این تحولات استراتژیک که با بهره‌گیری از فضای مجازی و همپوشانی منافع با گروه‌های معاند همراه شده، نشان‌دهنده گذار این گروه از رویکردهای سنتی به روش‌های پیچیده‌تر عملیاتی-رسانه‌ای است. تحلیل حاضر با بررسی ابعاد مختلف این تغییرات، الگوهای رفتاری جدید و اهداف پنهان این گروهک تروریستی را مورد واکاوی قرار می‌دهد.

در ژانویه ۲۰۲۴ رژیم صهیونیستی یادداشت تفاهمی را منتشر کرد که در آن نقشه راه جامعی برای آینده اقتصاد و فناوری تل‌آویو ترسیم می‌شد. این یادداشت یک سیاست جایگزین فناوری برای رژیم صهیونیستی ارائه می‌دهد و توصیه می‌کند که این رژیم خود را با روند غالب در پیشرفته‌ترین کشورهای جهان همسو کند. بر اساس این طرح، مداخله دولت برای شکستن روند خطی نوآوری فناورانه ضروری بوده و نیاز به تدوین اهداف بلندمدت و یک طرح ملی احساس می‌شود. در این راهبرد، مقام نوآوری تحت هدایت دولت، با بودجه و اختیارات گسترده‌تر بر افزایش تولید داخلی و هدایت سرمایه‌گذاری‌ها به سمت حوزه‌های اولویت‌دار تمرکز خواهد کرد. همچنین این رژیم از طریق ابتکارات دیپلماتیک به دنبال ایجاد مشارکت‌های اقتصادی با کشورهای خلیج فارس برای توسعه همکاری‌های فناورانه و تقویت حضور تولیدی در منطقه است.

اقلیت دروزی که در سوریه، لبنان، اردن و سرزمین‌های اشغالی پراکنده‌اند، مذهبی رازآلود و مستقل با ریشه‌هایی در اسلام ولی ترکیبی از آموزه‌های متنوع دارند. این جامعه بیش از نیم میلیون نفر در سوریه دارد و حدود ۳ درصد جمعیت آن کشور را تشکیل می‌دهد. دروزی‌ها به کشوری که در آن زندگی می‌کنند وفادارند و این رویکرد باعث شده در لبنان نقش میانجی فرقه‌ای ایفا کنند و در اراضی اشغالی برخلاف دیگر اقلیت‌های عربی، خدمت نظامی اجباری داشته باشند. با این حال، پیوندهای قوی خانوادگی و فرهنگی فراتر از مرزها باقی مانده و با وجود تفاوت‌های سیاسی، حس همبستگی مشترک در میان دروزی‌های منطقه پابرجاست.

جمعی از رهبران طایفه‌ای در الخلیل با ارائه طرحی به مقامات صهیونیستی، خواستار جدایی از تشکیلات خودگردان فلسطین و پیوستن به پیمان ابراهیم شده‌اند. این طرح که از حمایت نسبی دولت رژیم برخوردار است، بر پایه همکاری اقتصادی، خودگردانی محلی و به‌رسمیت‌شناختن رژیم صهیونیستی به عنوان دولت یهود طراحی شده است.

با آغاز مذاکرات هسته‌ای در ۱۴۰۴، رویکرد آمریکا تحت تأثیر سیاست‌های ترامپ و فشارهای صهیونیستی (به‌ویژه اندیشکده جینسا) به سمت تهدید و اقدامات قهری علیه ایران حرکت کرده است. در این راستا ژنرال «فرانک مکنزی» فرمانده سابق سنتکام، در مقاله‌ای تحت عنوان «جام زهر، فرصت ترامپ برای توافق با ایران» در اندیشکده صهیونیستی «جینسا» “JINSA” ، راهبردی تهاجمی جهت رویارویی با ایران ارائه می‌دهد که به وضوح در راستای خط مشی یهودیان ساکن تل‌آویو است. در نهایت تیم مذاکره‌کننده ایران، مواضع آمریکا را مخرب و بن‌بست‌ساز ارزیابی می‌کند، درحالی که جریان حاکم صهیونیستی در واشنگتن گزینه‌های نظامی را تنها راهکار می‌داند.

در بخش دوم مقاله به برخی راهکارهای دفاعی مناسب برای مقابله با تهدیدات رژیم اسرائیل می‌پردازیم.