سامانه دفاع موشکی آرو-۴ بیانگر تحول راهبردی رژیم صهیونیستی در حوزه دفاع موشکی و ورود به نسل جدید سامانه‌های رهگیر است. این سامانه در پاسخ به گسترش موشک‌های هایپرسونیک و موشک‌های با قابلیت مانورپذیری بالا توسعه یافته است؛ تهدیداتی که سامانه‌های سنتی دفاع موشکی، مبتنی بر رهگیری موشک‌های بالستیک با مسیرهای سهموی(تیر کمانی) قابل پیش‌بینی، در برابر آنها کارایی کمتری دارند. از این رو، اسرائیل به جای ارتقای تدریجی سامانه‌های موجود، معماری رهگیری در لایه ارتفاع بالا را به‌طور اساسی بازطراحی کرده و سامانه‌ای را توسعه داده است که توانایی رهگیری اهداف را در مراحل مختلف پرواز، همراه با چابکی عملیاتی و قدرت تفکیک بالای اهداف، داراست. توسعه مشترک آرو-۴ توسط اسرائیل و ایالات متحده نیز نشان‌دهنده این ارزیابی است که هزینه‌های سنگین، پیچیدگی‌های فنی و ریسک‌های تحقیق و توسعه در حوزه دفاع موشکی، مستلزم همکاری نزدیک میان متحدان است. مشارکت آژانس دفاع موشکی آمریکا از ابتدای پروژه، ضمن تقسیم هزینه‌ها و ریسک‌های توسعه، به حفظ قابلیت همکاری عملیاتی میان سامانه‌های دفاع موشکی دو کشور نیز کمک کرده است. در حال حاضر، آزمایش‌های پروازی سامانه آرو-۴ آغاز شده و نتایج این آزمایش‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در ارزیابی توانمندی‌های عملیاتی آن خواهد داشت. با توجه به افزایش کمّی و کیفی زرادخانه‌های موشکی رقبای اسرائیل و پیشرفت فناوری‌های موشکی، موفقیت این سامانه می‌تواند جایگاه آن را به‌عنوان یکی از ارکان اصلی معماری دفاع موشکی آینده رژیم تثبیت کرده و برتری فناورانه این رژیم در برابر تهدیدات نوظهور را تقویت نماید.(۱)