پس از شکست عملیات «خشم حماسی» دولت آمریکا از ابزار نظامی ناامید و به سیاست فشار اقتصادی و عملیات هدفمند نظامی بازگشته است. با واکاوی استراتژی نوین خزانه‌داری آمریکا برای محاصره کامل اقتصاد ایران از طریق ابزارهای «دولت‌داری مالی» به نظر می‌رسد واشنگتن قصد دارد شرکای تجاری کلیدی ایران مانند ترکیه، چین و امارات را بر مبنای منطق «وابستگی متقابل پیچیده»، رویکرد «انطباق بیش‌ازحد» در پیش گرفته و تجارت را به لایه‌های پرهزینه غیررسمی سوق دهد. در همین حال کشورهای آسیای مرکزی، افغانستان و پاکستان نیز به دلیل موانع ساختاری و وابستگی شدید به نهادهای مالی غربی، ظرفیت تبدیل شدن به شرکای راهبردی کلان را برای عبور از تحریم‌ها ندارند. در پاسخ به این انزوای فزاینده ساختاری متن توصیه می‌کند که با تمرکز فرماندهی تقابل در شورای عالی امنیت ملی، شریان‌های صادرات انرژی به چین از طریق واسطه‌های منطقه‌ای و توسعه مبادلات غیردلاری حفظ شود. در بخش توصیه سیاستی متن پیشنهاد می‌شود در صورت شکست راهکارهای اقتصادی، راهبرد «بازی با حاصل جمع صفر» و «تئوری مرد دیوانه» اتخاذ گردد. استراتژی پرخطری که هدف آن تصعید عامدانه تنش‌ها و تهدید زیرساخت‌های انرژی در منطقه اقیانوس هند است تا با ایجاد یک شوک سیستمی در بازارهای جهانی، قدرت‌های بین‌المللی از سر ناچاری و برای توقف این جنگ اقتصادی، وادار به مداخله و میانجی‌گری شوند.