بدون تردید تنگه هرمز مهم‌ترین آبراه جهان برای انقال انرژی است که براساس داده‌های اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، تقریباً روزانه ۲۰ میلیون بشکه در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ از این تنگه عبور کرده است که یک پنجم نفت مصرف جهانی و بیش از یک چهارم تجارت دریایی نفت را شامل می‌شود. در این میان، پاکستان از جمله اقتصادهای آسیایی است که شدیداً از انسداد تنگه هرمز آسیب می‌بیند، زیرا این کشور حدود ۸۱ درصد از واردات نفت خود را از خلیج فارس تأمین می‌کند و همچنین، پاکستان و بنگلادش در سال ۲۰۲۵ تقریباً دو سوم از کل LNG خود را از طریق تنگه هرمز وارد کردند.

تصاویر ماهواره‌ای آثار مشهودی از سوختگی و تخریب را در محدوده تأسیسات نظامی آمریکا در اردن نشان می‌دهد.

روابط عمومی سپاه پاسداران اعلام کرد یک فروند پهپاد MQ-۹ دیگر با آتش پدافند هوایی نیروی هوافضای سپاه در شرق تنگه هرمز رهگیری و منهدم شد.

به گزارش واشنگتن‌پست، بر اساس یک ارزیابی محرمانه که اخیراً در اختیار پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا قرار گرفته، شماری از فرماندهان ارشد ارتش آمریکا نسبت به ادامه عملیات گسترده علیه ایران هشدار داده‌اند.

نیروهای مسلح ایران طی چند عملیات موشکی و پهپادی مواضع آمریکا در کشورهای اردن، امارات را درهم کوبیدند.

پروژه «چهار دریا» با هدف تبدیل سوریه به کریدور انرژی و هاب ترانزیتی جهت اتصال دریای کاسپین، سیاه، مدیترانه و خلیج فارس، پس از جنگ اخیر آمریکایی-صهیونیستی و انسداد تنگه هرمز، مجدداً به عنوان یک راهبرد ژئوپلیتیکی برای دور زدن این آبراه حیاتی مورد توجه قرار گرفته است. این ابتکار که با منافع اقتصادی و امنیتی بازیگرانی چون امارات، اردن، عراق، ترکیه، جمهوری آذربایجان و به‌ویژه رژیم صهیونیستی (با هدف ادغام در اقتصاد منطقه و تضعیف اهرم فشار ایران) پیوند خورده است، با چالش‌های بنیادینی نظیر ویرانی زیرساخت‌های سوریه، شکنندگی امنیتی، نیاز به سرمایه‌گذاری عظیم و فقدان مشروعیت داخلی مواجه است.

ماهواره سنجش از دور خیام-۱ پس از انجام مجموعه‌ای از اصلاحات مداری، اکنون به ارتفاع حدود ۴۹۲ کیلومتری رسیده است. این ماهواره آخرین بار در ۱۴ فوریه ۲۰۲۶ در چنین مداری قرار داشت؛ رخدادی که پس از آن، بلافاصله حملات هوایی آمریکا آغاز شد.

جنگ فوریه ۲۰۲۶ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، برآیندی از راهبرد کلان مهار چین، مقابله با بسط نفوذ منطقه‌ای تهران و اتکا به برآوردهای نادرست از میزان تاب‌آوری و شکنندگی داخلی ایران بود که با مقاومت غیرمنتظره ساختارها و غافلگیری راهبردی در اختلال تنگه هرمز، به یک شکست محاسباتی برای مهاجمان تبدیل شد. در پی این بن‌بست میدانی و تحمیل هزینه‌های سنگین جهانی، واشنگتن در تلاش است تا با پیاده‌سازی راهبرد زیرساختی «عملیات سرریز» برای دور زدن خلیج فارس و تمرکز موقت بر یک «توافق محدود» هسته‌ای، بحران را مدیریت کرده و زمان بخرد؛ در مقابل، تل‌آویو ضمن تعمیق ادغام ساختار نظامی خود با آمریکا، جبهه درگیری را به سمت مهار حزب‌الله لبنان سوق داده و همزمان از طریق جنگ شناختی، اطلاعاتی و هدایت تحرکات ضدامنیتی، پروژه فرسایش از درون و تشدید گسل‌های قومی و اجتماعی در ایران را دنبال می‌کند.

سازمان بین‌المللی دریانوردی اعلام کرد حدود ۶ هزار دریانورد در نزدیک به ۴۰۰ کشتی همچنان در خلیج فارس گرفتارند و به دلیل شرایط پرتنش در منطقه نمی‌توانند از تنگه هرمز عبور کنند.

براد کوپر، فرمانده سنتکام، مدعی شد نیروهای آمریکایی مسیرهای بین‌المللی کشتیرانی در تنگه هرمز را از مین‌های دریایی ایران پاکسازی کرده‌اند؛ اما گزارش بلومبرگ نشان می‌دهد برخی متحدان آمریکا معتقدند این آبراه همچنان حاوی مین‌های دریایی است. کوپر همچنین مدعی شد نیروهای آمریکایی طی ماه‌های گذشته به عبور نزدیک به یک‌هزار و ۵۰۰ کشتی تجاری […]